Dat is hier altijd hetzelfde. Dan gaan we eens naar een dierentuin om eens van ons erf af te raken, en wat zien we daar:
Een roofvogelshow met kerkuilen!
En die jongens van mij, altijd hetzelfde aan, ik kan ze bijna niet meer uit elkaar houden:
En tot slot wil ik u toch nog dit goei nieuws meegeven: het kleine steenuiltje dat we gewassen en gehaardroogd hadden, heeft het echt gehaald. Deze foto nam ik een paar dagen geleden toen ik de poort uitwandelde. U herkent de uil aan het ringetje om zijn poot, hij is de enige van de steenuilen bij ons die geringd is:
amai, zo tof hè die uiltjes! bij ons veel ooievaars, ook niet alles (zeker niet als ge dochters hebt van 16plus) die moeten zich van mij altijd verstoppen dan, ge weet nooit
vee maandag, 23 juli 2012 14:02
En wanneer kunnen we naar uw zonen hun roofvogelshow komen kijken op uw erf?
liesbeth maandag, 23 juli 2012 15:24
Persoonlijk, vind ik zo'n "show" met in gevangenschap gekweekte roofvogels zielig ! Nestkasten plaatsen, ringen om de uilen hun verspreiding in kaart te brengen – tot daar toe. Deze show heeft een commercieel & op sensatie belust geurtje. Vanwege "de man met de lange ladder"- Ooh/Ooh !
J-M. Lambrechts woensdag, 25 juli 2012 11:58
Ik weet het, j-m, dat zegt mijn gevoel ook. Maar langs de andere kant vind ik dit soort van dierentuin dan toch fijner voor dier en mens dan een klassieke kooien-dierentuin…
hilde woensdag, 25 juli 2012 12:53
Hoera voor de kleine steenuil!
Leen* woensdag, 25 juli 2012 14:32