Een jasje voor Winand waar alles aanzit wat eraan moet zitten. De kleuren zijn van het juiste merk (volgens de zonen). Net warm genoeg met fleece als voering, een litsje bovenaan om geen rits-krassen in je hals te krijgen, een lintje binnenin om aan de kapstok te hangen, zakken in de zijnaad om uw pollekes in te steken en tegelijk uw tranen af te kuisen. Het patroon komt uit de Knippie 4/2011, de stof is spons en komt van Stoere jongensstoffen.nl
Het laten doorlopen van zo een patroontekening, daar ben ik eerlijk gezegd te gierig en vooral te lui voor…excuses he..
En de pudding?
..die was op toen we thuiskwamen..of toch 3 minuten later. Ze was niet te zout en niet te zoet. Ze was precies goed.
Dit is de akker waar we de wintertarwe laten staan tot het helemaal leeggegeten is..Momenteel zijn er ongeveer 15872 muizenholletjes in die grond gegraven, ik heb ze wel misschien niet allemaal geteld.
En dit is de wandelgang van de reeën:
met hun eetzaal annex slaapkamer:
Maar dat toffe jasje dat Winand draagt, waar komt dat eigenlijk vandaan?
En onze pudding, zou goudlokje die opgeslurpt hebben terwijl we weg waren?
…wordt vervolgd…
Dit weekend gingen we naar de stad. We gingen de boekenwinkel binnen en lieten ons verrassen door Ann de Bode, die hele mooie boeken maakt met prenten in fimoklei. We wisten niet goed wat kiezen, en kochten toen twee boeken om zelf mee aan het werk te gaan. Boetseren en koken, de twee nieuwe hobby's van de dochters. Er werd een regenboogpudding gemaakt en terwijl die moest afkoelen, trokken we onze laarzen aan en gingen naar buiten.
Op deze foto zie je ook meteen de restanten van een verder sportief weekend. Sinds de zon weer schijnt, gaan we al fietsend overal naartoe, en omdat dat met een korte rok niet goed werkt, wordt daar een zeemvel -een coureursbroek dus- onder gedragen.
Iedereen ging graag mee en had voor de gelegenheid zijn beste kleren aangetrokken. Ook puppy Ronja ging weer mee, zij is ondertussen toe aan haar vierde halsband. Elke kwartaal een maatje groter.
- Waar gaan we naartoe?
- We gaan naar de dierenhuisjes kijken…
…wordt vervolgd…
Misschien moest ik mij een beetje schamen, maar ik deed het niet. Ik vroeg gewoon ongegeneerd aan Eloleo of ze een klarinet-tas wou maken voor mijn klarinettende dochter. Eloleo heeft het zo druk met heel het Van Katoen gebeuren, dat ze voor zulke dingen eigenlijk geen tijd heeft. Ik gaf wat slordige maten op van het instrumentenkoffertje en andere prullaria die mee moeten naar de muziekles: de staander, de boeken, de pupiter,…en kijk, amper een paar weken later valt deze prachtige tas in de bus! Die arme Eloleo had zelfs geen tijd om ze bij een stukske taart en thee te komen brengen. Maar we hebben een deal dat ze in de zomer eens komt ravotten op de boerderij, en dan ook natuurlijk ook efkes naar een concertje moet luisteren…
Ik kan u dat aanraden, een echte Eloleo op maat. Zevenentwintig verschilldende stofjes in harmonie met elkaar gecombineerd, alle details tot in de puntjes afgewerkt, maten die perfect kloppen, aparte binnenvakjes waar alles precies inpast…maar zo kent u Eloleo natuurlijk, dat moet ik u hier niet vertellen…Eloleo, wij zijn uw grootste fan!
.
…al beweerde hij van niet…
