Ik wil dat de lente begint. Ons vel kraakt en barst van de kou. Sommigen van mijn kinderen hebben jammer genoeg mijn vel geërfd. Mijn vel dat de koude niet verdraagt. Ik wil met blote benen in mijn rok, ik wil op blote voeten rondlopen, ik wil die muts die ik nog aan het breien ben niet meer afmaken. Ik verlang naar lente en de zon.
Hou 14april vrij, en ga naar Gent. Je kan daar handgemaakt moois kopen, of patronen en stof kopen om het zelf te maken, of als je daar zin in hebt een workshop volgen en ondertussen worden je kinderen en/of je man geëntertaind bij de randanimatie. Voor elk wat wils! Bekijk de Van Katoen website hier klik*klik*klik
Ik had de kinderen gezegd dat ik dit jaar géén verkleedkostuums zou maken. De kist op zolder puilt uit. Maar Birgit is een grapjasje en ze wou haar juf eens goed plagen. De juf van Birgit heeft namelijk schrik van fazanten. En dus wou Birgit zich als een fazant verkleden. Tja, dat heb ik natuurlijk niet in de verkleedkoffer zitten…Gelukkig zijn er goede ideeën op Pinterest en werd Birgit alsnog een fazant. De kop heb ik geïmproviseerd terwijl ik naar een fazant uit het raam keek. En nee, die witte strik is niet omdat ik geen bruine strik had, fazanten hebben echt een witte kol!
Ik had nog wat beestjes mee in de auto. De jongste die wou aan de verkleedrage niet meedoen. "Oooh, kijk hoe grappig, dat is Ernie" hoorde ik achter mij toen we de school binnenwandelden. Tiens, zo had ik het nog niet bekeken, met zijn Ernie-muts is hij dus ook een beetje verkleed, al weet hij dat niet! Haha!
…doen we eigenlijk hetzelfde als wanneer het warm is. We plannen een lange wandeling en blijven dan hangen aan de poel. Omdat daar altijd iets grappigs te beleven valt:
Hihihihihi, vallende kindjes, daar kan ik mee lachen. Toch vooral als ze zelf blijven verderlachen.
Sommigen vergeten al heel snel hoe ze vorige week nog met hun pootje in het gips lagen:
En we komen op de korte wandeling toch nog vanalles tegen:
Bijvoorbeeld twee kabouters met een hondje erbij:
En reeën. Drie reeën die op hun gemak voorbij huppelen. Beetje grazen, beetje rondkijken,..ze volgen altijd dezelfde weg: steken het veld over, springen dan over de weide-afspanning en lopen dan richting bos. We zien ze in de ochtend, soms zelfs in de namiddag. Soms zien we ze met acht tegelijk. Mogelijk zitten er hier een stuk of 11.
En de hazen, die heb ik ook geteld, dat waren er vier. Maar dat was makkelijk tellen, want er zweefden nummers boven hun kopjes:
Tantehilde.be © - 15 queries. 0.668 seconds. Powered by WordPress
