Als op zaterdagochtend mijn jongste zoon schreeuwt: "Ik wil dat niet aandoen, dat is vies!", dan hef hem en iedereen erbij in de auto en gaan we richting bibliotheek. Daar is genoeg afleiding om hem het "vieze hemd" aan te laten houden. Dan kan ik zelfs foto's van hem maken waarop hij lacht!
En weet je wat? Als hij dat nieuwe kledingstuk éénmaal gedragen heeft, is het niet meer nieuw en dan wil hij het de volgende keer wél aandoen. Zo zit zijn logica in elkaar. Gelukkig ben ik een slimme moeder en weet ik dat ik de eerste keer gewoon nét iets koppiger moet zijn dan hem om het hem te laten aanhouden. En met die knoopjes vooraan raakt hij het zo makkelijk niet kwijt!
De stof komt van Vermiljoen, de knopen zijn nogal oud , het patroon komt uit een Japans boekje dat ik bij Schleiper in Brussel kocht.
En wat ik ook nog wou zeggen, maar dat zie je eigenlijk niet op deze foto's: zijn haartjes zijn geknipt! Ik heb dat zelf gedaan, in een opwelling weeral, zo gaat dat bij mijn zoons' haren. Gewoon de babyhaar-puntjes eraf, want het was de allereerste keer. En ik heb geen enkel lokje bewaard,…allesde venster uitgewapperd! Dan kunnen de vogeltjes binnenkort hun nestjes bouwen met dat zachte babyhaar, zeg mij dat het binnenkort toch lente wordt he?
Het gaat een lang weekend worden. Een weekend zonder kindertjes. Geen blote lijfjes inzepen, geen geduldige dochtertjes die hun bad-beurt afwachten, geen nageltjes knippen, geen verhaaltje voorlezen waarbij ze allemaal op mijn schoot willen zitten om de prentjes van nog dichterbij te kunnen zien, ik ga het allemaal missen dit weekend…het gaat een heel lang weekend worden…
…maar ik ga mij wel amuseren. Met 4 vriendinnen op stap, een heel weekend lang, 2 nachten het huis uit, voor het eerst in mijn moeder-bestaan!
Stiekem een trui breien voor uw man, dat moet op de trein gebeuren. Ik nam weer mijn naalden 7, een breiboekje van Bergère, bestelde de wol (26 bollen! dure kost!) en begon eraan op de trein. Maar na enkele treinritten besefte ik dat ik niet op tijd zou klaarspelen voor Kerstmis en moest ik ‘bij de kachel’ verderbreien. Hoe je dat dan stiekem doet met je man naast je in de zetel? Ik legde het breiboekje op mijn schoot met de verkeerde bladzijde opengeslagen en moest dan alleen de oudste zoon ontwijken (‘Oh, is dat voor mij? Ik vraag toch al lang zo een trui, maar deze kleur vind ik wel niet zo mooi!) . Na 30 avonden was het klaar. Echte liefde noem ik dat, al mijn treinritten, middagpauzes en avonden opgebreid aan een enorme trui. En terwijl ik bezig was, maakte ik plannen om voor die oudste zoon dan toch ook maar iets te beginnen. Want mijn liefde voor hem is even groot. En voor ook van mijn dochters natuurlijk, gelukkig duurt de winter nog lang…
Hierbij geef ik u enkele sfeerbeelden van de betreffende trui gedurende afgelopen 3 weken:
Het begon hier: op de rugleuning van een stoel:
Vervolgens deze – gezien het vervolgverhaal – nogal schappelijke plaats:
Daarna lag hij hier:
En toen kreeg hij de doodsteek: aarrggh!!! een gebreide trui met z’n kraagje aan een kapstok!!!
Wie was nu de schuldige voor al deze verplaatsingen? Zeker en vast zijn eigenaar niet, die vindt het voorlopig niet koud genoeg. Het is dan ook een écht héle dikke en zware trui. Het was een klein jaloers jongetje:
Voor het jarig neefje maakte ik laatst etensdingen in vilt. Dat staat al heel lang op mijn verlanglijstje om eens te doen, dat ziet er altijd zo tof uit, en zo écht. Ik heb mij zwaar laten inspireren door meneer internet en mevrouw pinterest. Daar vond ik namelijk elk mogelijk voedselding in vilt. Ik heb mij kostelijk geamuseerd.
Het tofste vind ik hierboven de spagetti die hij zal kunnen ‘koken’. Stukjes draad in een afsluitbaar zakje staat voor de pasta. Gevilte bruine bolletjes zijn de frikadelletjes. De geknipte driekhoekjes zijn de tomatensaus, en die komen uit een blikje waar ik een etiket op plakte: ‘Tante Suzanne Tomates’! Hoe tof dat ik dat gevonden heb: tomaten van de tante!! Je kan de etiketjes hier vinden en zelf uitprinten. De schijfjes tomaat heb ik hier afgekeken.
Het jarig neefje was op zijn feestje - op elk feestje eigenlijk – vooral geïnteresseerd in de échte koekjes en taarten:
Proficiat met je 4 jaar, lieve neefje!!
Dat kleedje heb ik gemaakt, dat breiwerk daar ben ik een bezig, en mijn krullen, die zijn ook in de maak. Ik heb dat hier gevonden. Dat is met een elastiek rond je hoofd waarrond je je haar rond en rond draait. Ik ga het niet opnieuw uitleggen, het is mijn uitvinding niet en zij doet dat zo goed. Het is een beetje een omgekeerde wereld: een elastiek om krullen in mijn haar te fabriceren, en de oude krulspelden misschien wel om het biaislint op te rollen?
Na een nacht of een dag elastiek rond je hoofd, zie je er zo uit: volledig naturel, ongekamd, zonder dure krulspelden, krultang, haardroger…gratis en snel, krullen voor de rest van de dag!
En wat is dat mooi kleinood daar aan mijn hals?
"Les Arts de Victoire, made in Belgium", kerstkadoo van mijn schoonbroer en -zus!
En waarom dat optutten met die krullen, dat nieuw kleedje en mijn schoonste juweel? We gaan morgen naar de AB, misschien ziet de kapitein ons dan wel zitten, zeker is dat wij om ter luidst gaan meezingen!
