Ik ben voor de foto vergeten haar schoentjes aan te doen…Popje Mies voor mies, enig meisje tussen haar broers.
Tantehilde.be
Pop nr 147 : Wodan De Tweede
Uit nieuwsgierigheid heb ik even een opzoeking gedaan: van 25oktober 2010 tot 25oktober 2011 zijn er 2 jongens geboren in Vlaanderen die de naam Wodan kregen. En waarom wil ik dat weten? Welja, vlak nadat ik de eerste Wodan-pop gemaakt had, kreeg ik de vraag om nog zo eentje te maken. Omdat de naam Wodan niet frequent voorkomt, was er zelfs eventjes twijfel of het niet over dezelfde baby ging. En nee, ik maak nooit twee dezelfde poppen, zeg zelf maar of het dezelfde Wodan is of niet:
Deze keer heb ik geen nep-pels gebruikt voor zijn baard. De baard is gehaakt en dan vastgenaaid op zijn gezichtje.
Voor de kleuren moest ik me baseren op de doopsuikerkaartjes van Wodan, met bruin en blauw.
De vorige Wodan-pop had maar één oog, bij deze pop wou ik zijn ene oog verbergen onder lang haar, maar dat was echt zo een raar zicht dat ik toch maar ik hem toch maar gewoon twee ogen gegeven heb. Om hem wat vriendelijker te maken kreeg hij zelfs wimpers erbij en dát is een voorrecht dat eigenlijk alleen de meisjes-poppen krijgen. Zeg nu nog dat Wodan De Tweede geen unieke pop is, de enige jongens-pop met wimpers!
Conclusie: de échte Wodans, de babytjes dus, zo zijn er maar twee in Vlaanderen geboren afgelopen jaar. En allebei hebben ze een unieke Wodan-pop!
Dat Winandje…
…zegt soms "ben boos" , slaat dan de armen over elkaar en blijft zo staan.
…doet traktorgeluiden na, voornamelijk John Deere.
…kruipt nog steeds onder mijn trui als hij aangesproken wordt door onbekenden.
…is gek van traktors, pikdorsers, bietenmachines, ploegen, limonade, smeerkaas.
…slaapt altijd en overal
…slaapt ‘s middags ook soms nog een uur of twee.
…is droog
…weet alles en kan alles napraten, mijn favoriete is ‘sorhhy’ en het is vaak nodig om ‘sorry’ te zegggen
…gaat sinds september vanaf dag 3 heel graag naar school.
…leek een half jaar geleden heel erg op dat Abeltje, maar is nu een grote jongen geworden…
Geel
Oh wat hou ik van geel. Ik heb geen flauw idee of het mij staat, geel, maar ik word daar zo vrolijk van. Misschien is de tekening op de stof (van bij Vermiljoen) wat kinderlijk. Maar als we ons zo voelen, zijn we dan niet eeuwig jong? Het patroon van dit kleed had ik al heel lang liggen. Het komt uit een knipmode van augustus 2007, daar staat een nogal oude dame afgebeeld met het kleed met nep-zakjes op borsthoogte, en epauletten op de schouders..gruwel! Maar verder is het patroon oké, ik heb dus enkel die 2 dinges weggelaten en de lengte aangepast.
Ik heb me laten fotograferen door mijn schoonzus. Samen hebben wij een naaiclubje. Heel privé, alleen wij twee. De enige toegelaten extra personen zijn onze jongste kinderen. Maar omdat die van mij allemaal op school zitten, is er enkel mijn jongste nichtje die de fotosessie onveilig maakt. Het is eigenlijk wonderlijk dat ik enigzins serieus opsta.
En dan de knoopjes. In mijn knopen-grabbeldoos gevonden: oude zwarte glazen(?) knopen. Ik hoop dat die het houden in de was, het lijkt mij fragiel. Maar ze hebben waarschijnlijk al een generatie kleren meegemaakt, dan zullen ze mijn kleed ook wel overleven?
Groen
Een tijdje geleden ben ik naar Harelbeke getreind. Ik zat uren alleen op de trein, vond de stoffenwinkel ‘In den Beer’, hing er wel een uur rond, kocht toen wat stofjes en treinde weer naar huis. Oh, ik nam ook één foto van een foto die aan een stoffenrol hing vastgeprikt als inspiratie voor de stof:
Ik aapte het helemaal na, stak er een donkergehaarde dochter in:
Waarom moet er eigenlijk altijd show gegeven worden als ik een serieuze foto wil maken:
