Poes is de allerliefste knuffel van het zoontje van mijn smalle vriendin. Poes is even oud als het zoontje, maar in tegenstelling tot de 7-jarige is poes echt versleten. Voor zijn verjaardag maakte ik “poes” na. Ik kreeg de knuffel één woensdagvoormiddag mee naar huis (want poes is onmisbaar en ook: het moest een verrassing blijven), maakte 35 foto’s en tekende zijn patroon.
De oorspronkelijke kleur van poes is moeilijk te achterhalen. Poes is letterlijk zijn ‘pluche’ kwijt. Ik heb stof genomen die ik in voorraad had. En ja, de vorm van zijn neus is ook anders, maar voor het jongetje is het belangrijk dat hij zijn vingertjes in de oren en kleren van poes van friemelen om zo in slaap te vallen.
Ik weet nog niet hoe de jarige gaat reageren op zijn nieuwe poes, mijn dochter is nu op zijn feestje en geeft de kado af. Poes ziet er in zijn ogen misschien helemaal niet uit als zijn poes, maar hij is wel schattig. En toen ik mijn kinderen vroeg aan wie deze knuffel hen deed denken, riepen ze in koor: “Poes!”
ps1: poes is eigenlijk een varken, waar de naam ‘poes’ vandaan komt, moet je dus aan de jongen vragen.
ps2: mijn 10-jarige zoon heeft ook een versleten knuffel…
Update: Ik heb zijn reactie niet gezien bij het openen van het pakje, maar hij moet heel erg verbaasd en vol bewondering naar zijn nieuwe poes gekeken hebben. Ik kreeg deze sms van zijn mama: “Jij hebt de hoofdvogel afgeschoten! Dat gezicht als hij zijn pakje opendeed! En direct in die oren voelen!” Maar nu liggen er blijkbaar wel 2 knuffels in zijn bed: een oude en een nieuwe poes. Lees ook maar eens hieronder comment nr17 van de mama:
Dames, Poes is een succes. Wat zeg ik …een megasucces! Zijn gezicht als hij het pakje opendeed had je moeten filmen. Hij was er zowaar even stil van in al het feesttumult. Op de vraag welke naam de 2de poes krijgt is het antwoord: POES. Nee, geen compromissen ..poes blijft poes, geen verschil tussen poes 1 en poes 2. De suggestie van de zus om ze poes 2 of -waar haalt ze het- de poes varken te noemen zijn geen succes. Poes is poes..punt! Hij heeft inderdaad nu met 2 poezen geslapen maar …enkel maar totdat de (eerste) poes in een kaderke steekt op zijn kamer. En het eerste wat hij deze ochtend in de badkamer zei was: “mama, er is zelfs een gaatje vanachter in, ik dacht dat Hilde dat vergeten was, maar ik kan ook daar mijn vinger insteken”. Waarop mama zegt: “Schatje: Hilde is geweldig hé..die denkt aan alles!”
Ik heb de 83 commentaren uitgeprint, uitgeknipt en diegene die niet wouden meedoen weggelaten. Toen heeft een dochter een naam getrokken en het werd: Mlle Assorti. Ze heeft ook een blog, dus ik kan naar haar linken, als ze mij nu nog haar adres geeft, stuur ik het hemdje morgen op!
Omdat er nog bruin stikgaren op mijn naaimachine en overlock stond.
Omdat dit stofje al zolang slingert en ik maar niet kon beslissen wat ermee te doen.
Omdat ik met dit stofje niet mooi ben.
Omdat ik heel binnenkort ga verhuizen en ik al mijn stofjes én mijn stikmachien aan het inpakken ben, en misschien eventjes niet ga bloggen en jullie (en het bloggen) nu al ga missen.
Maar vooral omdat jullie zo toffe lezers zijn, is dit voor één van jullie:
Niet ik he: het hemdje dat ik draag!! Het is hetzelfde patroon als dit gele hemd voor mezelf. Gedragen door de enige echte tantehilde, nee grapje, ik sta het hier alleen te showen, het ruikt nog naar de stoffenmarkt van in Frankrijk 
Al wie dus maat 36-38 heeft (de stof rekt erg goed mee, maar is geen katoen, het is iets synthetisch), wie denkt met deze kleur mooi te staan, wie mij gaat missen als ik even niet blog, of wie denkt dat dit iets voor haar vriendin, zus of buurvrouw is: Laat dan een reactie achter hieronder en binnen een week ofzo trek ik een naam.
Dankjewel allemaal voor het massale stemmen! Papa heeft de fotowedstrijd gewonnen met zijn mezenfoto. Ik heb jullie natuurlijk niet alleen opgeroepen om te stemmen omdat het echt een mooie foto is, maar zijn prijs komt mij/ons ook goed uit: Met zijn prijs, een aankoopbon van de Aveve, kan hij veel zaden en plantjes kopen, dan kan hij zaaien en hard werken in de serre en de tuin dan kunnen wij weer lekkere en gezonde groentjes eten deze lente en zomer! Joepie!
Na het tricothemdje waagde ik me deze week aan een niet-tricot hemdje. Wééral voor mezelf. Het patroon komt uit de knipmode december 2009. Omdat ik uit ervaring vind dat de maten van knipmode altijd een beetje groot uitvallen heb ik een maatje kleiner genomen dan gewoonlijk. En omdat ik dit als een test wou gebruiken voor ik in een schoon stofje van bij Vermiljoen ging knippen, heb ik het in een bruin ruitje gemaakt. Een beetje een domme beslissing, want dit stofje is eigenlijk duurder .
Met een middenachternaad en rimpels over de zijnaden. Het is een hemdje met korte mouwen, want ik plande om het te dragen met onderlijfje en met een soupull eronder. Maar dan paste het niet meer. Zie mij hier staan poseren in de kou. Grmbl, het is eigenlijk te smal, de knopen springen voortdurend open. Of misschien vliegen ze open door de wind, of misschien omdat het hele kleine knoopjes zijn? Het zijn nochtans wel hele mooie oude knoopjes.
Maar soit, ik heb het al zo ongeveer beloofd aan mijn smalste vriendin, als ze het wil, moet ze hier maar een reactie nalaten, kan ik ineens zien of ze wel écht mijn blog leest. Lees jij wel mee ruth?
Ondertussen ben ik aan nog iets bezig. Misschien wel iets voor één van jullie? Snel terugkomen dus he?
