Muts, helemaal gebreid volgens het boekske. (Libelle Creatief Breien & Haken, nummer 40 – herfst/winter 2010, wol uit Veritas: Extra Merino Big malachiet (kl.nr. 00169). Muts wordt dag en nacht gedragen.
Tantehilde.be
Tantehilde doet modern.
Tantehilde heeft iets heel modern en hip gemaakt en dat is dankzij haar broer. Die wou voor zijne kerstmis graag een i-pad-kussentje. Om met zijn i-pad op zijn schoot naar een film te kijken of zoiets.
Simpel. Zwart. Gemaakt van wollen stof en elastiek, gevuld met kleine isomobolletjes.
Nu is het misschien ook eens tijd dat ik aan diezelfde broer vraag om de layout van deze blog wat moderner te maken? Of tenminste iets anders, ik ben dat groen en rood zo beu, wat denken jullie?
Noem het een slaapkleed..
…wij noemen het een slaapzak.
Winand, de baby, slaapt nog met een slaapzak. Een warme fleece slaapzak met lange mouwen om veel te wroeten in zijn bedje. Als de ‘grote’ kinderen hun kans schoon zien, durven ze die slaapzak wel eens aantrekken en jammeren dan als ze het weer moeten uittrekken.
Ik maakte dus als kerstkado 3 grote slaapzakken en gebruikte deze keer gewoon wat ik in huis had: patroon, resten fleece, dekentjes en ritsen in alle mogelijk kleurcombinaties. Het patroon is dat van het kattenverkleedpak (butterick 3238) maar dan onderaan een recht kleed ipv benen.
Ritssluitingen heb ik uiteindelijk niet gebruikt, dat ziet u goed. De ritsen waren te kort om middenvoor in te zetten en dus wou ik ze onderaan zetten zodat de kinderen de slaapzak over hun hoofd moesten aantrekken en dan dichtritsen aan hun voeten. Maar om deze redenen heb ik toch maar geen rits gezet: 1. een rits aan uw tenen is geen aangenaam gevoel. 2. als de kinderen groeien (ooit he, want mijn kinderen blijven eeuwig baby), past het spel snel niet meer. 3.de kleur van de ritsen vloekte vreselijk met de kleur van de fleece 4. ik zag al scenes voor mij van kinderen die op een rijtje de trap naar boven schuifelen mét dichtgeritste slaapzak, nee geen goed plan 5.te lui om ritsen in te zetten.
En dus gewoon omzomen en elastiek erin. Zo kunnen ze ten alle tijden rondlopen met de slaapzak aan, en een elastiek is makkelijker te vervangen dan een rits.
Nu hoop ik wel dat dat nest van de oudste er wat minder nest gaat uitzien en meer bed:
De slaapzakken zijn uitermate gezellige dingen. De kinderen hebben er na hun sneeuwpret de hele dag in rondgehangen:
Sneeuwpoppen
Geen echte sneeuwpoppen, alleen de foto is in de sneeuw getrokken, hoe kan dat nu ook anders?
De eerste is een popje voor een blond meisje met blauwe ogen, wiens lievelingskleur paars is. Maar ‘vroeger was het blauw’. Vroeger, dat betekent dus 2 maanden geleden. Dat is heel lang als je 5 jaar bent. Haar lievelingsdier is een paard, maar omdat dat misschien ook snel kan veranderen, heb ik er maar een klein paardje opgezet. Een klein paardje in het blauw.
Het tweede popje is voor een klein meisje die van fel roze houdt:
En deze kleine baby is voor een vriendin die een tweede kindje kreeg. Lang geleden, toen zij en haar vriend gingen samenwonen kregen ze een koppel poppen kado. Dat was nog in het préblogse tijdperk toen ik nog geen foto’s maakte van mijn poppen. Later kregen ze een dochtertje en maakte ik een meisjesbaby. En deze jongensbaby maakt het poppengezinnetje compleet.
Marion en de jongen.
Charlotte kreeg een pop van haar mama: deze Marion:
Maar Marion was soms een beetje eenzaam vond Charlotte en dus wou ze een vriendje:
Het moest een jongen worden, met een blauwe short, en groene t-shirt. Ze passen wel mooi bij elkaar, die Charlotte weet wat ze wil!
