Tantehilde.be

“De kleine beertjes moeten aan de voorkant en de grote beer aan de achterkant” zei de dochter en hoewel ik het eerder andersom gepland had, luister ik soms toch naar wat ze zegt. Opa de natuurkenner had wel een terechte opmerking dat de ‘grote beer’ eigenlijk niet groot, maar klein is, en dat de ‘kleine beertjes’ eigenlijk merendeel grote beren zijn. 

Toen het kleed klaar was, vond ik dat er nog iets ontbrak.  Een geel lint rond haar middel was de oplossing om het wat lichter te maken. Dat lint ga ik me nog beklagen want dat draait altijd het hele wasgoed in de knoop in de wasmachine. Maar ik heb het haar gezegd: “maak uw lint niet vuil he!” Gelukkig luistert het kind altijd naar wat ik zeg. Meestal toch. Soms.

Het gilet voor Winand:

Volgens het patroon van Mme Zsazsa. Alleen het printen lukte mij niet, maar ik maakte daar geen probleem van, want ik printte gewoon iets uit en zag dat mijn grootste uitgeprinte maat overeenkwam met Winands jasmaat. Toen knipte en naaide ik het in elkaar op minder dan een uur tijd.

Ik vond het bijna jammer dat het vandaag net iets te warm weer was voor een schapengiletje. Ach, hij heeft vandaag gewoon wat harder gezweet (grapje he)

Dat van ‘minder dan een uur’ zeg ik niet om te stoefen, het is meer om mezelf gerust te stellen, want de oudste zoon, de oudste dochter, de middelste dochter, de jongste dochter, de 3 kleine nichtjes, de schoonzus en ikzelf willen er nu ook eentje.  Ik weet alleen niet hoe ik dat dan ga moeten uitprinten, want de grootste maat had ik nu dus al gebruikt voor het kleinste mannetje in huis.  Of misschien hoef ik helemaal geen grotere maten te printen/tekenen, want even later zag en hoorde ik dit:

‘past mij ook’