Dit jaar wou ik enkel zelfgemaakte kadootjes met kerst afgeven:
Kado 1: Voor mijn zus maakte ik een rok. En voor mezelf dezelfde rok, om een beetje jaloezie op te wekken. Zodat ze kon zeggen op het kerstfeestje: “Oh gij valse, zo een schone rok voor uzelf maken, ik wil dat ook!” en daarna tadaaa het pakje afgeven. En zo gebeurde het ook: Zij jaloers, ik pakje afgeven en wij allebei blij. Stofje komt van Stoffen en Sloffen, het is een stevige katoenen gordijnstof uit Finland. Het patroon van beide rokken is volledig op maat gemaakt.
Kado 2: Voor mijn schoonzus een paar oorbellen voor elke dag van de week: 7 paar dus. Ik ken niks van parelrijgtermen, maar het is zo simpel als wat: een mooie parel op een staafje rijgen, een oogje in het staafje plooien en tegelijk aan zo’n oorhanger vastmaken. Echt, ik heb zelf zeker 10 zo’n paar oorbellen liggen, en ik loop dus ook alle dagen met een ander kleur plastiek bolletje aan mijn oren. En geen nood als je een oorbel verliest, ik heb van elke parel een reserve liggen, ha, dat is nogal voorzienigheid he?
Kado 3: Voor mijn schoonmoeder: twee kussentjes met een borduursel van een tekening van haar 2 driejarige kleinkinderen (zijnde mijn dochter en ons neefje) (nee, de driejarigen hebben dit niet geborduurd, dat heb ik gewoon gedaan, maar de tekeningen zijn van hun hand): Ik ben een verzamelaar als het op kindertekeningen aankomt, ik kan er geen enkele weggooien. Mijn stapel tekeningen begint gigantische proporties aan te nemen. Dit vind ik een zalige manier om kindertekeningen te vereeuwigen. De grijze linnen stof heb ik bij mijn schoonmoeder gaan pikken, het is een overschot van haar gordijnen. Nu is er helaas geen overschot meer. En dat vond ze gelukkig niet erg, want ze was heel erg blij met haar kado’s!
Kado 4: Mijn neefje moest dringend in de wereld van de dinosauriërs geïntroduceerd worden. Voor hem een vulkaan uit stof. Als je de vulkaan openvouwt is het een speelmat met een boom, een vulkaan en een grot (alledrie verplaatsbaar). Bedoeling is dat het een opbergsysteem is voor de plastieken dino’s, maar daarvoor is het eigenlijk iets te klein. Het patroon en werkbeschrijving vond ik hier.
Kado 5: Voor het kleinste neefje een muts en sjaal. Patroon van de muts herkennen jullie vast en zeker, het is deze natuurlijk. Voor de sjaal gebruikte ik de ‘luie-wijvensteek’ . Ik dacht dat dat wel snel zou vooruitgaan, maar dat viel tegen. Uren leek ik te breien aan die sjaal, altijd rechtdoor, da’s niks voor mij. Maar goed, ik ga het niet snel opnieuw moeten maken, want op de foto’s zie je mijn zoon van één en mijn dochter van vijf die het breigoed demonstreren. Het zal dus wel even kunnen meegaan me dunkt.
