Tantehilde.be

Mijn versie van de smockjurk

Categorieën: handleiding, kleren en kleedjes Reacties: 7 dinsdag, 30 juni 2009 08:38

“Het atelier tantehilde draait hier op volle toeren! Er komt stoom uit de naaimachine en dus heeft tantehilde zich buiten op het terras moeten placeren met haar machinegerief!”

Deze keer een jurk voor de oudste dochter, gemaakt zonder patroon. En zonder patroon is ook letterlijk zonder patroon, maar het is wél echt op maat gemaakt!

 

Hoe doe je dat? Geen schets, geen potlood of papier nodig. 4 kopspelden en een goede stofschaar volstaan voor dit ‘patroon’.  Ik hoor je lachen: zal wel! Dat deed mijn man ook. Lachend bekeek hij wat ik deed (en ik las het in zijn ogen: ‘weer zoiets wat in de mand-der-mislukkingen belandt’).

Je zet de dochter in kwestie bovenop de tafel en je houdt de lap stof voor haar. De lap stof steekt ongeveer 15cm boven haar schouders uit. Een eerste kopspeld steek je in de lap stof ter hoogte van de schouders, een tweede ter hoogte van de halsuitsnijding, een derde onder de arm en een laatste vierde zo lang je de jurk wil hebben.

Ondertussen zet je hem (die lachende man dus) aan het werk en vraag je om de elastiek op je onderspoel te winden, maar wees heel duidelijk: zónder spanning op de elastiek te zetten!

Je vouwt de stof nauwkeurig in vier en begint te knippen:

-op de plaats van het onderste speldje knip je de lap stof af: dit is de zoom van de jurk

-aan de kant van de ‘armsgaten’: van in het midden bovenaan recht naar beneden met een ronding tot aan het derde speldje

-aan de kant van de halsuitsnijding, op ongeveer 6cm van de geknipte rechte lijn van daarnet, met een ronding tot aan het tweede speldje van de halsopening.

(het eerste speldje van de schouders is enkel om te weten hoe lang je de striklinten wil hebben, dat kan je gewoon weghalen als je stof geknipt is.)

Voila, patroon is klaar en tegelijk is de stof geknipt. Is dat al geen tijdswinst?

Het stikken:

-de bovenrand van het kleed 2x omslaan en stikken: dus vanaf het armsgat, het striklint, de halsuitsnijding, weer een striklint  tot aan het andere armsgat, en ook zo voor het rugpand. (als je slim bent geweest , zoals ik, dan is je jurk in 1 geheel en heb je zo dadelijk slechts 1 zijnaad te stikken)

-Stik nu de zijnaad toe (en eventueel locken of zigzag). Maak nu ook de zoom onderaan, want nu moet je elastiek in de onderspoel doen voor het smocken: 5lijntjes netjes onder elkaar, rondom rond ter hoogte van de borst en het kleed is klaar!

Hier kan je zien wat ik bedoel als je mijn uitleg niet snapt:

En toen het kleed klaar was en ze eindelijk mocht passen, deed ze dus dit:

Jahaaa! Mijn dochter van 6 fietst! Losjes alsof ze nooit anders gedaan heeft, en helemaal alleen op 2 wielen!

(Gelukkig heb per dag twee keer een uur treingenot en een halfuur middagpauze om dingen uit te schrijven en te tekenen.  Twee keer voordeel: ik  hou mij nuttig bezig op de trein en op de middag en jullie weten nu hoe het in elkaar zit, want anders had ik hier helemaal geen tijd voor. Gaan werken, daar win je tijd mee, lol!)

update: ik realiseer me nu dat ik een lap stof gebruikt heb met bizarre afmetingen: slechts 120cm breed. Als je stof dus de gewone 140 of 150cm breed is, kan je toch beter een cm of 20 van de zijkant afknippen voordat je het patroon begint te knippen.

Zo weinig mogelijk stikken…

Categorieën: baby, kleren en kleedjes Reacties: 8 zondag, 28 juni 2009 22:36

In de serie ‘zo weinig mogelijk stikken’ horen deze broekjes thuis. Met zo weinig mogelijk stikken bedoel ik: ‘zo weinig mogelijk naden’. Zo zijn de maaksels heel snel klaar.

Deze broekjes bestaan uit:  een linkerpijp, een rechterpijp en een boordstuk.  Er is dus geen naad aan de zijkant van het broekje, dat scheelt een paar lijnen knippen en stikken.  Ik heb het gestopwatched:

stof knippen: 3minuten

binnenbeennaad stikken: 24sec

kruisnaad stikken: 30sec

boord bovenaan stikken: 1minuut

zoom in de pijpjes: 40sec elk

minder dan 10minuten en tis klaar! Zo snel ben ik echt niet naar de stad gereden, geparkeerd, rondlopen, kiezen, betalen, parking betalen, weer naar huis in de file…

En daarom heb ik er meteen 2 gemaakt.

Pop Paulien

Categorieën: baby, de winkel, poppen Reacties: 7 donderdag, 25 juni 2009 10:34

Pop Paulien is klaar.  Ze is popje op bestelling, gemaakt volgens het geboortekaartje van Paulien. Ik heb eraan genaaid, geborduurd, geschilderd en gehaakt. En nu is ze eindelijk klaar.

 

 
Het was niet eenvoudig om het popje exact volgens het kaartje te maken. Ik kan je wel zeggen dat ik ettelijke keren opnieuw ben moeten beginnen. Maar met een combinatie van technieken, lijkt ze nu toch heel sterk op de pop van het kaartje.

Paulien heeft dus nogal lang moeten wachten op haar popje, daarom heb ik er wat kleins bijgedaan: een haarband met dezelfde bloempjes. Ik had er namelijk wat teveel gehaakt. Arme Winand vond het maar niks, een roze haarband. Ik hoop dat Paulien het wel leuk vindt…

Wie heeft er last van onkruid?

Categorieën: keuken Reacties: 4 woensdag, 17 juni 2009 23:08

Ik niet. Ik heb geen groene vingers en waag me dus niet aan een moestuin. Maar wat ik in de tuin vind, wil ik wel graag nuttig gebruiken.

Met paardenbloem, brandnetel en zevenblad kan je heerlijke onkruidpannekoeken maken. Het oorspronkelijke recept komt van Bokrijk (van de man uit het eerste huisje): meel – karnemelk – en de blaadjes van bovengenoemde kruiden.

Maak een redelijk vast deeg van het meel en de karnemelk en de fijn gehakte blaadjes. Pannekoek zonder ei is geen pannekoek en dus heb ik eentje bijgedaan. Bak ze in een klein pannetje aan beide kanten goudbruin. Warm of koud, altijd lekker.

Zevenblad staat beschreven als een hardnekkig onkruid. Maar de blaadjes zijn in allerlei vormen lekker: gedroogd smaakt het als peterselie, je kan het klaarmaken zoals spinazie of rauw in een slaatje. Er bestaan zelfs ingewikkelde recepten zoals deze zevenblad gratin.

draagdoek 2

Categorieën: baby Reacties: 7 dinsdag, 16 juni 2009 13:04

En deze keer wel helemaal zelf gemaakt, baby incluis.
Maar ere wie ere toekomt. Het patroon komt van Mme Zsazsa, ik heb het alleen ineengestikt. Maar ik vind deze draagdoek even heerlijk én handig, want zoals ik het wenste: met baby op de rug kan ik zelfs de was ophangen!

Hij ziet er gepletterd uit, maar hij is erg gelukkig en steekt gewoon zijn tong uit naar de fotograaf.

Deze foto komt van de favoriete plek van de kinderen: de velpe. Een doorwaadbare plaats in de Velpe, bedoeld om met paard (en kar) door te trekken.  Maar de kinderen vinden het een geweldige plek om zelf door te trekken.

Ouder »