Als je deze zondag op het stoffenspektakel iemand ziet rondlopen met een baby in draagzak en de nieuwe knipmode in aanslag alsook een hele stapel oude knipmodes in haar sjakosh, dan ben ik dat…
En er dwalen ook 2 dinosauriërs rond op deze planeet:
Voor mijn neefje van 2 en mijn zoon van 8: Het groen draken-kapje komt van Ikea. De staart is van vilt geknipt, genaaid, opgevuld en met een vastgenaaid aan de broek.
De grijze staart is van fleece gemaakt, “Zonder steksels, want dat heeft een triceratops niet, mama”. De veiligheidsspeld was geen goed idee, want zijn relatief zware staart viel tijdens de school-karnaval-optocht naar beneden, maar ik ga het probleem oplossen door een riempje eraan te naaien om aan zijn broeksriem te maken.
Omdat we de ecologische voetstap van onze kleinste wat willen minderen, draagt hij katoenen luiers. Al zijn slaapgelegenheden (wieg, maxi-cosi, bedje) werden door zijn broer en zussen ook al gebruikt en zijn opgeknapt. En nu krijgt hij ook nog gerecycleerde broekjes aan:Op maat gemaakt voor Winand:
Ik heb gewoon een oude trui van mijn man genomen, die teveel gaatjes had om nog te dragen. En een broekje van Winand dat te kort geworden was (dat is het ‘patroon’). De onderrand van de trui wordt de onderrand van de pijpjes. Het kraagje van de trui heb ik ook losgeknipt en als elastische boord aan het broekje genaaid. De methode is dus zeer eenvoudig: Knippen, zijnaden en boordje stikken en broekje is al klaar.
Ik heb dit niet zelf uitgevonden, de idee komt uit een boekje: “Cool Baby. De leukste kleding (ver)maak je zelf” van Bajah Freeman.
Daarin staat ook beschreven hoe een mustje maakt van een oude trui: je knipt het uit een stuk mouw, je naait de bovenrand dicht, rolzoompje aan de onderrand met de overlock en klaar:
Ik moet wel bekennen dat hij dit grijze mustje amper draagt. Er is niks mis mee hoor, lekker zacht en schattig bovendien. Maar er gaat niets boven dit gebreide gele bobbelmutsje:
Ik heb tweede mutsje moeten breien omdat het eerste te klein geworden was en zal dit blijven doen tot hij 12jaar is en me dan verwijtend toeroept: “Mam, ik ben nu echt te groot om jouw gebreide mutsen te dragen, ik wil wel eens wat anders op mijn hoofd”. En dan zal ik hem een groene bobbelmuts breien ofzo…
