Mijn kleinste zoon wordt te groot en ik kan het niet uitstaan dat zijn kleinste pyjamatjes al niet meer passen, ik heb me dan maar weer aan de naaimachine gezet. Deze keer geen babykleedjes, maar nog mini-er: het zijn poppenkleedjes voor Kaat, mijn metekindje. Ik hoop – eigenlijk weet ik wel zeker – dat ze er heel blij mee is.
Mijn eigen kinderen, en eigenlijk vooral de oudste zoon, keken vol jaloersigheid toe hoe ik een stapel kleedjes naaide. “Wanneer maak je voor mij eens een pop met ook heel veel kleren erbij?” Ik heb het al eerder gezegd, soms hebben ze geen poppen genoeg. En mijn zoon had geluk, want er lag al maanden kale pop te wachten op een gezicht en op kleren. Het was oorspronkelijk bedoeld om een tweelingzusje te zijn voor deze pop. Het patroon is dus niet van eigen hand, maar wel uit deze boek: “Poupées en chiffon”. Nu is het dus een jongen geworden met een hele ‘bos haar’ om mee te ‘rocken’ (de gitaar is van de hand van mijn zoon):
Hij heeft nog steeds geen kleren, maar wel een onderbroek en een pyjama:
