Tantehilde.be

Broodzak

Categorieën: keuken, refashion Reacties: 13 donderdag, 1 mei 2014 22:04

Dit moet één van de eenvoudigste naaiwerkjes ooit zijn: een broodzak uit een oversized keukenhanddoek: Ik vouwde de keukenhanddoek dubbel – stikte de onder-en zijkant dicht -stikte een tunnel bovenaan en reeg er een koord door. Klaar.  Ik was van plan om met kruisjessteek er in't groot "BROOD" op te borduren, maar deed het uiteindelijk rap-rap met de naaimachine (zelden heb ik zo lelijk geschreven).  tipje: Als je van plan bent om mij na te doen, zet dan de letters onderaan, want als de zak ophangt kan je het niet meer lezen. 

En ons brood, dat is zo heerlijk lekker. Vraag maar aan al wie hier al mee is blijven eten. Vraag maar aan mijn zonen en dochters die brood verkiezen boven een warme maaltijd.  Sinds een heel aantal jaren bak ik zelf brood met meel van onze eigen akker. Aanvankelijk met een broodmachine (zoiets dat mengt, wacht en bakt terwijl het veel energie zuipt en je een sponzen brood schenkt). Toen die het begaf omdat ik twee broden per dag nodig had, deed ik het deeg met de keukenrobot en bakte in de oven. Maar toen die ook finaal de geest gaf, moest ik met mijn blote pollen aan de slag. En weet je wat: ik vind dat leuk! Niets beters om 's avonds de dag in mijn hoofd te overlopen terwijl mijn handen het werk doen.  Ik kneed en trek en doe mijn fitness in de keuken. Aaaahh, dat moet zoals hardlopen zijn, ik krijg daar een kick van. (euh, ik weet eigenlijk niet waarover ik praat, ik heb nog nooit hardgelopen..)  En soms zitten er nog stukjes stro in het meel. Die gaan gewoon mee in het brood: vezels zijn goed voor de vertering!

 

Hemden worden kleedjes

Categorieën: kleren en kleedjes, refashion Reacties: 26 zondag, 13 juni 2010 22:31

Sinds een jaar prefereert mijn man hemden boven t-shirts in de zomer. Een katoenen hemd is veel frisser om het lijf volgens hem.  Mijn protest dat hemden veel moeilijker te strijken zijn dan t-shirts deed hem niets. Maar eigenlijk heeft hij gelijk. Daarom vond ik deze tutorial zo geweldig: een hemd omnaaien tot peuterkleedje.

Maar omdat mijn man dus nog maar sinds kort aan het hemdendragen is gegaan, hangen er dus geen oude hemden in zijn kast. Voor een paar euro vind je er wel in de tweedehandswinkel en dat deed ik dus. Ongeveer een halfuur per kleed werkte ik eraan, het hemd kapotknippen inbegrepen.  Mijn dochters zijn over de wolken met hun ‘nieuwe’ kleedjes en ik vind het resultaat zo mooi dat ik het derde gekochte hemd voor mezelf ga omnaaien tot een soort topje. Wordt vervolgd dus.

Ze kijkt hier wel heel zielig, maar dat is omdat ze een ergens ‘een pijntje’ had.

En kijk daar: het eerste moestuinachtig zaaigoed ooit doet het goed: pompoenplantjes in halve wc-rolletjes!

Ps: ik vergeet het bijna te vertellen. Er zijn echt zoveel toffe tutorials over hemden die kleedjes worden: ééntwee, drie, vier, of hemden die vrouwelijk worden: vijf, zes, zeven, acht

Refashion: de XXL fleece vest.

Categorieën: refashion Reacties: 40 donderdag, 6 mei 2010 14:48

Een ‘voor en na’ vind ik zeer prettig om te bekijken.  Programma’s op tv over een huis dat heringericht wordt, over mensen die gerestyled worden,…maar het prettigste vind ik te kijken hoe naaisters van een oud hemdsvod een prachtig meisjeskleedje kunnen maken.

Ik kreeg laatst van mijn man een fleece vest. Een XXL vest, met lelijke gele reclameletters erop.  “Voor in de tuin te werken, of op de werf rond te hangen, dat is heel warm, zo’n vest. En dan doen we allebei hetzelfde vest aan, dat is leuk, dan horen we bij elkaar!”.  Jaja, maar als de mouwen 10cm te lang zijn en 4 maten te breed, dan is er niks mooi meer aan, laat staan warm.  Dus wou ik hermaken.

(op deze foto is de zijnaad al terug dichtgenaaid, ik was te laat en te lui om foto’s te nemen van het hele ‘refashion’ proces)

Ik knipte de mouwen eraf, maakte het vest smaller door de zijnaden er af te knippen (de rits en de zijzakken wou ik behouden). Ik knipte de mouwen in twee delen: het onderste maakte ik ook smaller, rimpelde het bovenste deel en toen zette ik de boel weer in elkaar.  Om de letters te bedekken, knipte ik van de ‘overschotten’ een lange reep, rimpelen en vaststikken over de letters.  Achteraan een elastiek aan de binnenkant, en aan de buitenkant een stuk stof met 2 knopen.  Op minder dan een uurtje was ik klaar.  De truuk is ook om een hele slechte foto te maken van ‘voor’: lelijke achtergrond, beetje onscherp. En dan natuurlijk een mooie foto van erna.

Je mag wel niet letten op de driegdraden die er nog inzitten, noch op de binnenkant, want die is niet mooi afgewerkt, want het is en blijft een vest voor buiten en op de werf. Daar kom ik niet mee op straat hoor!