Tantehilde.be

Beloftes

Categorieën: breien, handleiding, tante trakteert Reacties: 1 zondag, 20 december 2009 22:40

Zoals beloofd verstuur ik vanavond 3 enveloppen. En wel naar : riet, atelier ullizee, en Liesbet (van Alwyn).  En zoals beloofd nr2: de werkbeschrijving van het poppentruitje.

 

Wantjes voor poppenhandjes, te krijgen of te maken.

Categorieën: breien, handleiding, tante trakteert Reacties: 36 woensdag, 16 december 2009 09:17

Mini wanten voor de pop, of om in je kerstboom te hangen. Hoe schattig is dat?

 

8 paar wantjes. 5 voor in mijn eigen boom, en 3 om weg te geven. Wie een commentaar achterlaat, maakt kans om een paar opgestuurd te krijgen. Wie niks krijgt, kan zelf aan de slag met deze handleiding.

(zondagavond trek ik 3 namen, maandag gaan ze de post op)

Mutsen.

Categorieën: breien, moeders'zolder Reacties: 15 maandag, 2 november 2009 17:17

Arme Winand heeft een moeder die zich niet aan haar belofte houdt. Het zit namelijk zo: vorig jaar schreef ik nog dat ik hem elk jaar opnieuw een bobbelmuts zou breien.  Ik heb wel al een bobbelmuts gebreid, maar die was voor een ander kindje. En dus krijgt Winand deze winter een andere muts.

Het patroon komt uit deze boek: iedereen heeft hem wel ergens op zolder opgesnord (wat denkt u, waar heb ik hem vandaan?), of op een rommelmarkt gekocht: Zelf kinderkleding maken uit de serie Creatief bezig zijn voor de vrouw. Maar zeg eens eerlijk: wie heeft er ook al eens effectief uit gemaakt? Ik wel dus. 

En ik breidde hem twee keer. Eerst een blauwe testmuts. Het patroon en de maat werden daarmee goedgekeurd en toen breidde ik hem nog eens in echte angorawol. Zoo zacht, dat moet je voelen! 

Volgens het patroon brei je de muts op gewone rechte naalden en naai je nadien de achternaad dicht. Dat vond ik eigenlijk niet zo mooi en dus probeerde ik de tweede muts op rondbreinaalden te breien. Wat een ramp! Ik had het geduld niet om het te doen lukken, moest het wel 4 keer opnieuw uittrekken en heb het uiteindelijk maar toch gewoon op rechte naalden gebreid. Die naad blijft me wel storen (op de foto zie je die niet, het zit achteraan), maar het snoetje maakt alles goed.

Bobbelmuts en bobbeltrui

Categorieën: baby, breien, handleiding Reacties: 18 vrijdag, 9 oktober 2009 16:48

Ik koos eens een fris kleurtje groen en een zacht bolletje wit uit mijn voorraad en breide een bobbelmuts, want elke baby zou een bobbelmuts moeten hebben.  Ik maakte het voor de -toen nog niet geboren- baby van Mme Zsazsa. Toen het mutsje klaar was, was Abel geboren, maar ik was eigenlijk nog niet uitgebreid en ik zette opnieuw 120st op mijn naalden met dat groene kleurtje en dat zacht wit.

Een week later viel dat geboortekaartje in de bus. Geweldig! Het lijkt alsof ik het met opzet gedaan heb: een bloemkoolmuts voor een bloemkoolkindje! Hoe schattig en hoe toepasselijk is dat?

Handig zal het zeker zijn, want er zijn geen dichtgenaaide naden. Geen hoofdje of armpjes door kleine openingen wurmen, geen gefriemel met kleine knoopjes en knoopsgaten: openleggen, baby erop, en hupla pitsers weer dicht.

Alstublieft, Abeltje, voor jou, je bent een keischattige baby!

Ik heb mijn rommelige notities wat geordend en het netjes uitgeschreven voor wie het ook eens wil maken. 

Het mutsje komt van hier.

Kabels breien

Categorieën: baby, breien Reacties: 27 vrijdag, 25 september 2009 11:06

Ik heb leren breien in het eerste leerjaar, ik was toen 6 jaar. We moesten een poppetje breien en op het einde van het jaar hadden een vriendinnetje en ik als enigen het poppetje klaar (en mijn man, ik denk dat die nooit heeft begrepen hoe je één steek moet breien, al zat hij toen ook in diezelfde klas). 

Een paar jaar later breidde dat vriendinnetje een trui voor zichzelf. Een rode trui met kabels.  Jaloers dat ik was!!  Kabels breien, dat leek een onmogelijk ingewikkelde opgave! Ik begon dadelijk ook aan een trui voor mezelf (zonder patroon uiteraard, het moest helemaal van mezelf zijn), en had na een hele winter breien een korte vleermuismouwen-trui klaar (tja, jaren ’80 he) met heel veel verschillende steekpatronen, maar geen kabels… Ik heb die trui heel veel gedragen tot ik ongeveer 13 jaar was, toen heb ik het vormloze ding weggegooid. Jammer, je zou nooit iets zelfgemaakt mogen wegdoen, mijn moeder zal het niet geweten hebben dat ik het weggegooid heb.

Dit hele verhaal enkel om te zeggen dat ik vele jaren later ondervonden heb dat kabels breien helemaal niet moeilijk is. Rechts en averechts, en af en toe een paar steken in de verkeerde volgorde breien, zo simpel is dat. 

Het model is dus gebaseerd op de ‘First size matinée jacket’ zoals ik het eerste pulletje gebreid heb.  En met heel wat berekeningen en proeflapjes heb nu dus hetzelfde met lange mouwen en kabels gebreid. Met aangepaste ouderwetse knoopjes is het helemaal af.

(ik heb niet alleen ouders met grote zolder, maar ook tantes die alles sparen en ten gepaste tijden doorgeven aan mij! Danku tante m. voor de knoopjes!)

(oh en kijk naar die schattige haartjes)

 

Voor mezelf (als ik het misschien nog ooit eens wil breien) en voor jullie heb ik heb het netjes uitgeschreven hoe ik dat gedaan heb. Ik ben geen held in breibeschrijvingen, maar wie wat van breien kent, kan het zeker volgen.

Met deze handige tutorial met veel foto’s begrijp je het hoe en waarom van kabels.  Voor wie een beginnende breister is, of nog nooit kabels geprobeerd heeft: oefen eerst met een simpel project, zoals deze beenwarmers.

 KLIK HIER voor de breibeschrijving van het kabelpulletje.

En om het helemaal jaren ’30 te maken, kreeg hij er ook nog zelfgebreide sokjes bij. Sokken breien had ik nog nooit eerder geprobeerd. Maar ook dat bleek eigenlijk simpel te zijn eens je het systeem doorhebt. Ik nam een patroon uit een boekje en met een kabel erbij verzonnen (ha ja) werd het dit:

(zo zacht dat de kat er niet van wil wijken)

Je kan de sokjes ook breien, ik heb het hier *klik* beschreven.

« NieuwerOuder »