Vanmorgen heel vroeg, rond een uur of 6 werden we gewekt door luid uilengekrijs. We zijn dat ondertussen wel al gewend, het geluid van die uilen. Maar als ze een abnormaal gekrijs laten horen, dan gaan we wel eens checken. Zoals vorige week toen Ronja achter een domme duif aansloop, en de steenuilen hem in bescherming namen door heel luid te roepen! De duif vloog op, en belandde naast de uil op de dakrand, wat een heel komisch zicht was. Ze bekeken elkaar een moment, waarop de uil moet bedacht hebben: "gij zijt wel een hele lelijke uil" en vlogen toen elk hun kant op.
Hun alarmsysteem werkt, dat is bewezen. Een paar dagen geleden werd ik ook 's morgens gewekt door hun kabaal en kon ik op het nippertje een uiltje uit de muil van Ronja redden. Het beestje keek mij eerst met hele grote ogen aan (ja, met z'n kop 180° gedraaid) en vloog toen weg. Makkelijk, zo'n reddingsactie.
En dus ook vanmorgen werd er weer luid gekrijst! Deze keer vonden we weer een steenuiltje in de muil van Ronja, helaas helemaal doorweekt en vol modder. Hij leefde nog, maar was zo koud als een ijsblokje en bewoog niet meer. Onder de warme kraan hebben we hem gewassen en met de haardroger laten opwarmen.
Hij woont nu in een kartonnen doos op de chauffage en krijgt kattenbrokken te eten. Verder is dat een heel braaf beestje, die zich gewillig een ring liet omdoen. Hij mag hier een paar dagen logeren, tot we denken dat hij sterk genoeg is om buiten te overleven.
(winand wil zelfs zijn croissant met hem delen)
Net als ik dit schrijf, hoor ik weer een gekrijs. Maar niet uit de doos, het kwam van bovenin de keukengordijnen. Daar hing 'ons uiltje' gelijk een aapje half-ondersteboven. Ik heb hem dan maar uit de gordijn geplukt en buiten laten vliegen. Ieder naar zijn eigen nest, oost west, thuis best. Mijn eigen grootste kuiken komt vanavond ook thuis na twee weken scoutskamp. Ik ga hem ook onder de warme kraan wassen, droogwrijven en aan mijn borst warmhouden tot hij weer kan piepen. Feestje!!!
