Tantehilde.be

Dagboek van een ketje, zijn naam is Schmieguelle.

Categorieën: beesten Reacties: 44 donderdag, 17 juli 2014 10:24

dag 1 -  27 mei 2014

Tijdens mijn middagpauze in een Brussels park vond ik op een stuk uitgeregend karton een hoopje pluis. Het zwarte hoopje bewoog,  maar van dichtbij bleek het gewriemel dikke bromvliegen en vlooien te zijn die allemaal een geschikt plekje zochten om hun eitjes af te zetten. 'Blegh' zei ik.  'Miep' zei toen een klein stemmetje. 'Huh?' Het hoopje pluis bleek een piepklein katje te zijn, hoogstens 4 weken oud, en het leefde nauwelijks nog.

Ik kon hem niet laten liggen, op z'n minst moest ik hem uit zijn lijden verlossen of hij zou binnen de kortste tijd levend door vliegenmaden worden opgegeten.

Na een treinrit met een druppel koffie-met-suiker in zijn maag (om wakker te blijven!), arriveerde hij bij de dierenarts.  Die schoor zijn pelsje eraf om alle parasieten te verwijderen, veegde zijn snot, gaf hem een warmtelamp boven zijn hoofd en sprak de woorden: "Deze kat heeft TLC nodig". Nu denkt u misschien dat hij het over het blik melkpoeder voor kittens had waarvan ik het katje elke 2u 3ml moest geven. Maar ik ken mijn man – de dierenarts: TLC is wat iedereen in het leven nodig heeft: Tender, Love and Care.

Dag 3

Schmieguelle kreeg zijn naam en kwam mee naar huis, want ik was het beu om 's nachts en elke 2u op en af te rijden voor een katje van 280g. Schmieguelle dronk 60ml per dag, in porties van 5ml met een klein spuitje in zijn bekje gedruppeld. Hij was erg gulzig. Overdag hield ik hem warm op een warme plek, 's nachts sliep hij onder de warmtelamp en ter massage van zijn buikje (om de stoelgang te bevorderen) kreeg hij een wasbeurt van Ronja, de hond. Nee, geen hap-slik, een echte moederlijke wasbeurt! 

Dag 4

Hij bleef erg zwak en had geen energie door de extreme bloedarmoede: TLC met melk bleek niet genoeg en net zoals een schriel bleek plantje had hij zonlicht nodig. Schmieguelle ging overal mee naartoe, hij bleef braaf in zijn kartonnen doosje liggen en wachtte tot iemand hem eruit tilde.

Dag 6

Ik had even schrik dat het een slecht karakter zou worden, want op dag 6 pikte de vlegel een stukje hesp uit mijn bord macaroni-met-hesp-en-kaas. Hij besloot zelf dat hij klaar was voor een hap écht eten. Hij kreeg dus een koffielepel kattenvoer en schrokte het op.

Dag 7

Sindsdien toont hij elke ochtend een nieuw kunstje. Op dag 7 smeet hij zich met zijn volle gewicht (ja, de hélé 305g) op zijn koffielepel vlees en gromde en blies tot ik uit de buurt ging zodat hij in alle rust zijn hapje vlees voor zich alleen had.

Dag 8

Op dag 8 zette ik een luciferdoosje met kattenzand klaar en daar deed hij heel keurig zijn 'ding' in.

Dag 9

Op dag 9 klauterde hij uit zijn kartonnen huis en verkende heel zelfstandig de keuken.

Dag 10

Op dag 10 werd hij zich bewust van zijn vuile vel (want pels had/heeft hij nog niet) en begon hij zichzelf te wassen. Het werd een echte kitten!

Nadien

Nadien moest hij van zijn melk niet meer weten en at hij droge kattenbrokjes en dronk water. De keuken was als terrein te klein en hij trok verder naar de living.

Ik schrik soms toch nog van zijn kleinheid: Ik kan de keukenkasten opendoen terwijl hij eronderdoor loopt zonder zich te bukken.  Hij is zo miezerig klein dat ik soms denk dat hij onder de deurspleet zal kruipen. Mijn vrees is niet helemaal ongegrond, want hij heeft een avontuurlijke en ondernemende levensvisie. Het is een echte kitten geworden die je enkels aanvalt en langs je kuiten omhoog klimt met zijn scherpe nageltjes. Maar hij vangt ook vliegen, dus hij mag blijven op de boerderij.

 Schmieguelle, my preciousss…

 

Klassen op bezoek

Categorieën: de boerderij Reacties: 5 maandag, 30 juni 2014 00:04

Het is ondertussen vakantie, maar op de voorlaatste schooldag zijn er twee klassen naar de boerderij gekomen.  Eerlijk is eerlijk, want ten tijde van de pasgeboren lammetjes kwamen de kleuterklas van Winand en het tweede leerjaar van Aster al op bezoek. "Maar dat willen wij ook!" riepen toen de juffen van het 4e en het 6e leerjaar. En dus mochten de klassen van Inez en Birgit ook op bezoek komen.

Tegelijk.

45 kinderen op mijn erf.

Ik moest dus iets verzinnen om ze bezig te houden zonder er zelf iets voor te organiseren. Ik maakte een fotozoektocht, want tsja, foto's dat heb ik wel..en ik zocht op de zoldering van de stallen wat braakballen van de kerk- en de steenuilen bij elkaar en liet ze die uitpluizen.

Op het allerlaatste momentje bleek wel dat ik mijn halfslachtig getekend grondplan niet gekopieerd had, en zette mij dus met mijn stiften aan de tekentafel en kalkeerde het 23 keer! "Zot zijn doet geen zeer" was mijn kleine mantra. 

Maar de kinderen vonden het allemaal geweldig. Zo gemotiveerd om alle foto's te zoeken, zo gemotiveerd om braakballen uit te pluizen, gemotiveerd om de uilenkoekjes te proeven! (ja, die hadden mijn meisjes voor hun klasgenootjes gebakken, dat hadden ze mooi op tijd de avond tevoren gedaan).

Toch koddig he, met een nootje als snaveltje..

Hooi!

Categorieën: de boerderij Reacties: 4 vrijdag, 27 juni 2014 00:14

Zomer! Zon! Hooi! 

Prettige vakantie voor iedereen! Ik hoop dat jullie evenveel avonturen mogen beleven deze zomer!

ps: de meisjes hebben verkleedkleren aan…

Kerkuilen anno 2014

Categorieën: uilen Reacties: 7 woensdag, 18 juni 2014 23:53

Ons jaarlijks bezoek van nonkel Jos die de uilen komt ringen is altijd een feestje. Dat is zo spannend!! Dan weten we of er uilskuikens in de uilenkast zitten én kunnen we ze van dichtbij zien. Dit jaar was er uitzonderlijk veel publiek aanwezig: vrienden en kennissen die kwamen kijken. Het publiek werd niet teleurgesteld: er zaten maar liefst vijf uilenjongen in de kast. VIJF!! Weet je wat dat betekent? 5 jongen + 2 ouders die elk minstens 4 muizen per 24u moeten eten : eer de jongen uitvliegen zijn ze 9 weken oud, dus dat is….dumdumdumdum…effe rekenen…dat zijn 28 muizen per nacht, dat zijn 1764 muizen die één per één gevangen worden!

Kerkuilen anno 2013

kerkuilen anno 2012

kerkuilen anno 2011

en dit jaar ook een filmpje:

 

 

t-shirts zijn makkelijke kado’s!

Categorieën: kleren en kleedjes Reacties: 4 maandag, 16 juni 2014 15:10

Voor jarige voetbalfans, voor jarige grote meisjes, voor jarige neefjes,…(en ja, dat zijn mijn eigen dochters die de kado's voor hun vrienden showen, god-beware-me ik heb geen voetbalfans in huis!)

Voor meisjes met een extra detail op de rug:

Oh mijn neefje van 8 kan zo zalig enthousiast zijn als hij een zelfgemaakt kledingstuk van mij krijgt! Scoren als tante!!

En zo ligt mijn naaitafel vol restjes draad en stof, zo raakt mijn doorstreep-lijstje doorstreept,..

en worden mijn bloembakken leeg..ah nee, dat had er niets mee te maken, maar serieus: RONJA FOEI! :

Ouder »