Tantehilde.be

We zijn namelijk weer naar Frankrijk op vakantie geweest. We hebben daar niks gedaan, behalve in het zwembad hangen en springen. 4 zwemmers hebben we nu, waarvan er 3 ‘naar het putje’ kunnen duiken. Ik heb amper foto’s gemaakt (niks gedaan is echt niks gedaan he). Of toch? Ja een ritje met de ezelkar en ik heb er zelfs een foto van. 

Die ezelboerderij bezoeken we elk jaar en dat is ook waar we 3 jaar geleden een klein kuikentje kregen, die een zeer sympathiek hennetje werd. En de geschiedenis herhaalt zich, want bij thuiskomst had dat hennetje -net als vorig jaar -een klein nest uitgebroed: 2 kuikentjes heeft ze deze keer. Om ter schattigst!

We aten elke dag een lekker slaatje bij ons frans brood: we bakten dan wat spekjes in de pan en deden er stukjes appel bij. We sneden lekker knapperige groentjes in kleine stukjes (sla, ajuin, komkommer, paprika, tomaat), verbrokkelden er verse geitenkaas over en dan deden we er de gebakken spek en appeltjes over zodat de kaas een klein beetje smolt. Mmmm, lekker! En daarmee kan u het ook eens klaarmaken, maar u heeft natuurlijk niet zo een mooie kommetjes en borden. Want die kocht ik voor €1 op de plaatselijke markt.

En voor €2 per meter kocht ik op diezelfde markt weer geweldige stofjes: heel veel tricot deze keer: dat worden veel rokjes en topjes denk ik… En die blauwe bloemen, dat is een oud gordijn van op een rommelmarktje.

‘t Is hier nogal stilletjes he? Maar dat komt omdat ik heel druk bezig ben:

Ik heb mijn man een getal laten kiezen tussen 1 en 127 (want de dubbele reacties en diegene die niet wouden meedoen heb ik eruitgelaten). En hij koos nummer 37:
“Met onze 2-ling in aantocht, willen we onze 2 oudste kindjes ook verwennen vlak na de bevalling, want dat verdienen ze! Voor onze grote zus van bijna 3 dachten wij aan een speelgoed “maxi cosi” achtig ding (want ze wil de grote die klaar staan graag verhuizen, maar dat lukt haar niet owv het gewicht dat zoiets al heeft zonder kind in) Wat zou er nu mooier zijn dan dat er een tante Hilde pop in deze maxi cosi ligt? Een lieve, mooie tante hilde pop met een strik in de haren, net zo mooi als onze kleine meid altijd zelf wil zijn! Ze heeft nu al een bruin stoffen popje (gekregen toen ze aankwam uit haar geboorteland, Ethiopië) en die neemt ze overal mee. Dit leuke blanke popje zou haar kleine zusje kunnen voorstellen! Nog een dikke proficiat met je blog die al 3 jaar bestaat! Geniet van je vakantie!

Comment by liesje — July 2, 2010 @ 12:00 pm |Edit This”

Proficiat liesje, mail je mij je adres eens door?

Feestje met een kadootje want tantehilde blogt al 3 jaar!

Laat een commentaar achter en misschien win jij wel deze echte tantehilde pop.  Reageren kan tot 21 juli, dat is 3 weken lang! Zolang neem ik even blogvakantie, tot dan!

(ps zorg wel dat ik je kan terugvinden via blog of email)

…met 5 kinderen in de auto, dan raad ik je aan om mee te nemen: een stapel suskesenwiskes, de cd’s van kapitein winokio en ook die van het geluidshuis (de mestkever, lachen!!!), potloodrollen, een I-spy-bag, en uitgeprinte foto’s:

Zo een I-spy-bag is uiteraard niet mijn uitvinding. Google maar eens en je vindt 100en voorbeelden.  Ik zag het voor het eerst hier.  Het principe is eenvoudig: raap alle kleine prullaria van de grond en stop ze in een stoffen zakje waar je een plastic venstertje in gestikt hebt.  Ik heb op voorhand foto’s gemaakt van al de kleine prullen, gesorteerd per ’soort’.  Zo kan ik vooraan in de auto naar achteren roepen: “Zoek eens een roze haarborstel!” Nu hoop ik wel dat de meisjes de stiksels niet gaan lostrekken als ze dringend het haar van hun pollypocket moeten kammen ofzo, want de vulling bestaat uit isomo-bolletjes. Er zijn 2 kijkvensters: een klein venstertje voor grote jongens en meisjes van 9 of 7 jaar. En een groter venstertje aan de andere kant voor kleine meisjes van 5 of 4-min-drie-dagen. (jongentjes van 18maanden moeten slapen onderweg).

Nu ik het zakje zie liggen, bedenk ik mij dat ik een plezantere vorm had willen maken, een autobus ofzo. Maar het moest allemaal heel snel gaan, want er zijn verjaardagen en dus feestjes op til.

Bijvoorbeeld de jongste dochter: die wordt vrijdag 4jaar!  Dat verdient een potloodrol. Een weinig origineel kado van een creatieve moeder, maar het kind gaat er zo blij mee zijn. En al de rest jaloers, dus ik ga de vragen al horen komen.

Ikzelf ben volgende week ook jarig, en dan is er ook nog de blogverjaardag. Ik word er 36 en de blog bestaat al 3 jaar! Dat moet toch gevierd worden? Misschien deel ik wel een kadootje uit?

Oh ja en die overige uitgeprinte foto’s? Opnieuw komt de idee van haar. Ik heb speelgoed gefotografeerd en 2 boekjes gemaakt. In het ene boekje ligt alle speelgoed (zoals altijd) op een rommeltje. In het ander boekje dezelfde speeltjes, maar dan netjes geordend. En dat allemaal per soort: dino’s, boerderijdieren, wilde dieren, playmobilmannetjes, kleurpotloden, blokken,… In feite is het hetzelfde spelletje met vragen en zoeken: “Zoek eens een babykrokodil!” of ” Hoeveel mannetjes zijn er zonder haar?” De foto’s zijn gelamineerd en hangen met een sleutelringetje aan elkaar.  Zo kan ik altijd foto’s toevoegen, stel hè, stel dat ze ooit nog eens speelgoed krijgen dat ik kan fotograferen…

update: op vraag van miss stik: hier staan alle foto’s online, om uit te printen!

 9 eloleo-zakjes als bedankje voor de juffen en de meester. Een beetje opgesmukt met tekeningen van de kinderen.  9 zakjes voor 4 schoolgangers? Tja, er was één kleutertje in de rij die in het midden van het schooljaar overging van de eerste naar de tweede kleuterklas. Dus zowel de juf als de meester kregen een zakje. En dan was er een juf die ziek geworden is, vervangen werd door een andere juf, die na een tijdje ook ziek werd en ook vervangen werd door nog een andere juf. Maar Birgit vond dat niet erg om voor elk van haar 3 juffen een zakje te ‘versieren’. De laatste twee zakjes die heb ik aan mijn collega’s kado gedaan, omdat zij mij geholpen hebben met vanalles wat voorlopig nog heel geheim is

Er was eens een klein jongetje dat in een warm land woonde. Zijn ouders woonden in een koud land waar toch af en toe de zon scheen. Ze noemden hem ‘de kleine prins’.  De ouders misten hun jongetje, noch voor ze hem echt kenden.  Ze hadden alleen een namaak popje en moesten nog even geduld hebben voor ze hun jongetje in het echt zouden zien.  Dan zou hij een echte naam krijgen, maar voorlopig blijft hij ‘de kleine prins’.

Het blauwe stofje is tricot, het gele is gewone katoen. Je tekent het ‘patroon’ over van een nauwsluitende t-shirt over. Let wel op dat je overal naadwaarde toevoegt, behalve aan de armsgaten, want die werk je af met biaislint.

De bovenpas in katoen knip je vier keer, het tricot lijfje twee keer. Je werkt eerst de bovenpassen af door de bovenzijde te stikken, keren en strijken. Je stikt deze gedubbelde bovenpassen op het rugpand en het voorpand (goede kanten op elkaar). Je legt de panden met de goede kanten op elkaar en stikt de zijnaden.  Tot slot het biaislint aan de armsgaten stikken. De uiteinden van het biaislint zet je bovenop de schouders vast (knip de overschot weg, of plooi er lusjes van zoals ik deed en zet mee vast).  Uit de tricotstof knip je een bloemvorm, frommel het hart van de bloem bij elkaar (driegdraadje!) en zet de bloem met een knoopje in het midden vast op het stiksel waar je de linten op elkaar hebt gestikt.

 Ik denk dat er niet meer uitleg bijhoeft, de tekeningen maken alles duidelijk, toch?

Morgen begint de zomer. Ik heb alvast mijn zomeroutfit klaar:  frisse topjes met bijhorende rokken. Allebei zijn ze gemaakt met 1m tricotstof en wat restjes katoen. 

Voor het eerste heb ik mijn lievelings-stoffen-combinatie gebruikt. Ik vond dat zo mooi toen dat ik er voor mezelf ook iets wou mee doen. Ik had echter niet meer dan 1m van de streepjestricot over en moest inventief met de stof omspringen. Een rok ging er makkelijk uit (het is het patroon-op-maat, maar dan 2 maten ‘te klein’ (het patroon van mijn zus haar rok dus) en zonder de nepen of rits: omdat er elastiek in de taille zit).  En toen had ik nog 30cm over.  Ik tekende een patroon-op-maat voor een topje (lees: tekende een aansluitende t-shirt over) en knipte dit patroon uit de tricot zodat het topje net boven de borst en tot aan de navel kwam. Het bovenste stukje knipte ik (dubbel) uit katoen, en werkte de armsgaten met biais af die ik als bandjes over de schouder liet verderlopen. 

Een t-shirt tot aan de navel, dat is niet meer draagbaar als je 5 kinderen hebt gekregen en het moest dus langer worden. Omdat het een nauwsluitend topje werd, kon ik niet gewoon katoen onderaanstikken, dat zou niet meerekken. Dus scheurde ik hele lange repen, nam mijn rimpelvoetje en stikte 50.000 plooien vast. Toen was het klaar.

Het tweede setje - u ziet dat snel - is een stofje van bij Vermiljoen. Ik wist nu hoe het moest, met 1m stof toekomen en het ging ook een pak sneller. Zelfde patronen, maar met een biaislintje onderaan het topje en een bloem met knoopje bovenop de schouders. Schoon he?

update: zo maak je het dus

Omdat het mij gevraagd werd, schrijf ik dit hier, anders hadden jullie het waarschijnlijk nooit gezien: de mislukte naaisels. Dit kleedje bijvoorbeeld ziet er heel mooi uit op de paspop. Maar mijn taille is niet zo ‘wesperig’ als die van mijn paspop. Kijk maar eens op de tweede foto hoe ik valsspeel. Als ik het kleed aantrek, ben ik net een vierkante blok vanaf mijn schouders tot aan mijn heupen. De halsuitsnijding is veel te diep en wappert open als ik me buk. De plooitjes in de rok zijn heel ongelijk gestikt, zowel in de  breedte als in de lengte.  En het is allemaal mijn eigen schuld, want ik wou dit kleedje ooit op een halfuur in elkaar zetten. Dat is me toen ook gelukt, maar het resultaat is dus navenant.

En dan is er nog deze Oliver+S playsuit voor Winand. Veel te breed, de knoopsgaten staan bovenop zijn schouders wat ik niet mooi vind, het bovenstuk is rimpelig aan het onderstuk gezet, het staat zo stijf en Winand trekt een snuit navenant:

En dus toon ik vanavond iets veel mooiers.