Volgende zondag wordt in Genk de De 7e editie van de Handmade In Belgium georganiseerd.
Een keitoffe markt met maar liefst 80 ontwerpers die hun handgemaakte producten presenteren en verkopen: Handgemaakte kleding, fotografie, accessoires, juweelkunst, interieur, illustratief ontwerp, stoffen,…
Er worden workshops georganiseerd en er is ook een mini-boekenstand met creatieve boeken, o.a. Griet van 'Stof voor durf het zelvers' en uw Tantehilde met 'De poppen van Tantehilde'!
Wanneer: 26 mei 2013 van 10u tot 18u
Waar: C-Mine Cultuurcentrum Genk (GPS-adres: Evence Coppéelaan 91, 3600 Genk)
Inkom is gratis!
Vandaag was er kleine bijeenkomst, want ik heb een idee. Gewoon wat met gelijkgestemde zielen brainstormen over wie en wat.
Met wat koffie en koekjes gaat dat goed. Al waren de slokjes en de hapjes wel héél klein. Volgende keer bak ik zelf koekjes, denk ik.
Of ik doe gelijk de punker, ik neem mijn eigen blikje frisdrank en zak snoep mee.
Omdat de vergadering op verplaatsing was, moest ik niet afwassen.
Bij een volgende vergadering ga ik toch ook eens échte mensen uitnodigen. Iemand van een uitgeverij ofzo. En ik ga ook Elza D. nekeer bellen denk ik, want dat is niet eenvoudig om met statief en afstandsbediening te werken. Alleen is maar zo alleen he?
Het moeten ook niet altijd zelfgemaakte kadootjes zijn bij moederdag. Soms mag je ook andermans werk kado geven:
Ik bestelde 2 boeken ruim op tijd bij Madam confituur. Een voor mijn schoonmoeder, die de beste omaconfituur maakt:
En eentje voor mezelf, ha ja, want ik ga binnenkort omaconfituur leren maken bij oma. En als ik dan eenmaal het confituurgeheim ken, dan zal er geen houden aan zijn, en maak ik ALLE smaakjes uit dit fantastische boek! Gewoon te koop in de boekhandel, of bij Madam Confituur zelf!
Bent u sportief? Ik heb altijd van mezelf gedacht én luidop gezegd dat ik geen sportief mens ben. Maar eigenlijk moest ik gewoon eens de tijd optellen dat ik stiekem toch iets aan mijn conditie doe.
Mijn werkdag bijvoorbeeld, die begint zo:
Om 6u10 op de fiets, vijfeneenhalvekilometer naar het station.
Dan volgt er een treinrit van ongeveer 40minuten. Of langer. Of nog langer. Daaarna vervolg ik mijn weg naar het werk: en dat is zwaar travakken, want dat is o.a. de kunstberg omhoog, op een loodzware fiets!
Die rode zak in de stuurmand is mijn zwemzak, want tijdens de middagpauze ga ik een halfuurtje zwemmen:
Daarna moet ik mij haasten, terug naar mijn bureau: 10 verdiepingen met de trap naar boven*:
Na het werk fiets- en trein- en fiets ik de weg in omgekeerde volgorde, te beginnen met veel bergaf en oef, soms is er plaats in het villo-station. Zoniet, moet ik een extra rondje fietsen om de gele fiets veilig achter te laten aan een volgend fietsstation.
Na de treinrit ben ik moe en heb ik het warm, ik zwier mijn vest uit en fiets gezapig verder naar huis:
Genieten, genieten…maar ik ben niet sportief he! Ik doe dat gewoon graag, fietsen en zwemmen…
*ok, sorry, dat traplopen was een éénmalig feit omdat de lift in panne stond…
Mijn welgemeende sorry aan al diegenen die lichtroze katoen zoeken. Het is ik die de hele rol heeft gekocht.
