Tantehilde.be

Sinds een paar dagen hebben we een kat bij in huis. Zijn baasje verhuisde naar het buitenland en hij kon niet mee. Hoe grappig om het beestje bezig te zien. Dat is gewoon een echte kat: hij eet kattenbrokken, hij spint als je hem aait, hij speelt met de stofwolkjes onder de kast, hij loopt niet verschrikt weg als je hem passeert, en hij wil buiten (wat voorlopig niet mag omdat hij eerst een paar weken moet wennen aan deze nieuwe thuis).  Hij doet wel al goed alsof hij zich helemaal thuisvoelt:

Hoe anders is hij dan onze eigen Nala, een dametje dat 11jaar geleden in mijn kleerkast is geboren op het piepklein appartement waar ik toen alleen woonde.  De avond dat mijn kattin moest jongen, belde ik de dierenarts op: “Je moet echt komen, de kat moet bevallen!”. “Laat ze maar met rust, katten doen dat alleen” was het antwoord. En toen er na een paar uur 4 piepkleine katjes naast het moedertje lagen en ik om de blijde geboorte te vieren een fles champagne opendeed, stond de dierenarts plots wel aan mijn deur en hij is toen zelfs niet meer weggegaan.  Drie van de katjes hebben we nadien weggegeven, Nala bleef bij ons. De moederkat is ondertussen overleden en de dierenarts werd mijn man.

Die Nala, dat is eigenlijk maar een halve poes: ze heeft schrik van muizen, jaagt wel op vliegen, muggen, spinnen en slakken. Ze lust amper kattenkorrels, maar steelt wel de chips en wafels uit je hand. Ze durft niet buiten, en leeft dus al 11jaar binnen. Ze apporteert als een hondje, heeft schrik van de kinderen en krabt de kasten en zetels stuk.  Voor de rest is het een lieverdje hoor!  Maar nu is ze dus boos op ons, want die indringer, dat lijkt wel een hele grote muis!

Mijn man en ik hebben een fijne overeenkomst over ons toekomstig huis, de boerderij.  In de grote schuur mag hij zijn goesting doen: hij mag het vullen met traktors, beesten, hout of zelfs helemaal leeg laten.  De schuur dat is zijn terrein, daar moei ik mij niet mee. De voorwaarde is dat ik één plaats in het huis krijg die helemaal alleen van mij is. Ik heb uiteraard de mooiste, de grootste, de best-gelegen kamer gekozen. Ik kan echt niet langer zwijgen: binnen een jaar ben ik de trotse eigenares van een megagrote naaikamer.

Vooruitziend als ik ben, snuister ik al eens op ebay, op zoek naar een grote kast om in die megagrote naaikamer te plaatsen. Een kast groot genoeg voor mijn stoffenhoop, voor al mijn bollen breiwol, voor al mijn naaiboeken en patronen, een kast om al mijn poppen in uit te stallen,…In mijn gedachten was ze enorm groot en had ze veel lades en was ze mooi ook.

Vlugger dan verwacht vond ik wat ik zocht. Een kast die ooit in een naaiwinkel gestaan heeft:

(opm.: de kartonnen knopendozen waren er jammer genoeg niet bij, bovenaan is het gewoon een open rek)

De kast is dubbel zo groot dan wat je op deze foto ziet.  Ze is 7,40m lang en heeft méér dan 70 lades!! Echt, ik ga etiketjes mogen plakken om alles terug te kunnen vinden. Mijn stoffenhoop gaat verloren lopen in zo een kast…

Ik maakte met kerstmis twee rokken, één voor mijn zus en één voor mij. Allebei op maat gemaakt. Ik dacht: nu wil iedereen weten hoe je zo een rok maakt, maar niemand stelde de vraag.  Jullie denken misschien dat dat vreselijk ingewikkeld is, maar dat is het niet. Het is zelfs zeer eenvoudig.
Je neemt eerst deze maten: (ik zet fictieve maten ernaast om de berekeningen duidelijk te maken)

1. de taille-omtrek: 74cm
2. de heupomtrek (die meet je op het breedste punt van je billen): 94cm
3. de lengte van de rok: 62cm

Het patroon dat ik teken is een half rokpatroon en moet je dus bij het knippen van de stof op de stofvouw leggen. Voor en achterkant worden samen getekend, maar bij het knippen van de stof moet je de nepen anders aanduiden, je zal wel zien hoe dat in zijn werk gaat.   

Je begint met het tekenen van een rechthoek: de breedte is gelijk aan de heupomtrek delen door 4, dus 94 : 4= 23,5cm. De linkse lijn is de middenvoor én tegelijk de middenachterlijn. Teken de bovenlijn 1cm lager aan de middenlijn dan de zijnaad.

Het verschil tussen de heupomtrek en de taille-omtrek moet je verdelen over de zijnaden en de nepen. Je berekent eerst het verschil: 94-74= 20cm. De helft neem je weg aan de zijnaad, de andere helft over 2nepen voor en 2nepen achter.  20:2= 10cm.  Om de zijnaad te tekenen neem je dus die 10cm en deelt die door 4= 2,5cm.  Je tekent in een vloeiende lijn tot op ongeveer 20cm naar beneden.

De andere 10cm moet over de nepen van het voor- en rugpand verdelen. Voor het rugpand 2/3 en voor het voorpand 1/3.  Dus 6,6cm voor de rug en 3,4 voor het voorpand.  Omdat we de helft van een rok tekenen moet je die 6,6 en 3,4 nog eens door twee delen: dus een neep van 3,3cm voor het rugpand en een neep van 1,7 voor het voorpand.  Je tekent de neep door een lijn evenwijdig aan de zijnaad te tekenen op 7cm van die zijnaad. De lijn moet ongeveer 12cm lang zijn.  Voor het rugpand neem je aan weerzijden van die lijn de helft van 3,3cm weg en voor het voorpand aan weerszijden van die lijn de helft van 1,7cm.  Je tekent schuine lijnen die licht afgerond naar beneden lopen (zie comment van katrien hieronder) en de nepen zijn klaar.

En daarmee is ook je hele patroon klaar.

Je kan met dit patroon een rechte kokerrok maken, dan leg je de middenachterlijn niet op de stofvouw, maar maakt daar een naad en zet daar de rits in, en maakt onderaan een split, anders wordt de rok te smal om te kunnen lopen.

Je kan een A-lijn rok maken, dan teken je de zijnaden wijder uit. Je kan kiezen of je de rits in de zijnaad zet of op middenachter.

(echt sorry voor de slechte tekeningen, maar ik ben echt te lui om het netjes uit te tekenen, en daarbij: ik vond die schetsen van mijn dochter zo schattig)

 In mei wordt C voor de tweede keer mama en om dat voor haar zoontje een beetje leuk te maken, wil ze hem graag een pop geven als het babytje geboren wordt.   Ik dacht spontaan aan een popje met een babypakje en luier zodat grote broer ‘zijn baby’ kan verzorgen als mama met de echte baby bezig is.  Dat vond C een goed idee.  Ze wou graag een jongenspop en ze vroeg ook of hij oortjes kon krijgen, want haar zoontje vind het belangrijk dat alles juist is. 

De pop kreeg dus oren, en ook wimpers (misschien heb je dat al gemerkt, maar wimpers zijn een voorrecht van de meisjespoppen), en wenkbrauwen en hij heeft zelfs een naveltje. Zijn naam: Floriaan.

Jaja, ik weet het, er ontbreekt nog één bewijs dat het om een echte jongen gaat. En neen, ik laat jullie niet onder die luier kijken.

Ik wil jullie wel graag 2 trukjes tonen om naaisels mooi af te werken:

1. Hoe werk je de hoekjes af aan een bloesje met knoopjessluiting (zonder beleg dus): vooreerst de twee randen (de hals en de rug) met de overlock/of zigzagsteek afwerken. Meet hoeveel cm je de stof naar binnen zou vouwen (bijvoorbeeld 1.5cm).  Vouw je stof (op 1.5cm dus) met de goede kanten van de stof op elkaar.  Stik 1.5cm vast. Knip het hoekje weg en keer om. Nu kan je de halsnaad gewoon omslaan en vaststikken. 

2.  Hoe zet je de draden van je locksteek vast?

Als je met je overlock een rand afgewerkt hebt, blijft er altijd zo een sliertje lockdraden hangen. Hoe zorg je ervoor dat de steken niet uitrafelen? Er zijn 2 manieren:

methode 1: Je knipt de lockdraden op 1.5cm af en trekt er zachtjes aan zodat je 2 hele lange draden krijgt en 1 (of 2 in geval van 4-draadse locksteek) kortere. Neem nu in elke hand 1 van die lange draden en snok kort tot je de steek in een knoopje voelt trekken. Knip alles kort af en klaar. 

methode 2: je lockt tot net op het einde van je stof, zet de persvoet omhoog, draait de stof ondersteboven, persvoet weer omlaag en nu kan je weer een paar cm teruglocken. Nu kan je opnieuw met methode 1 ervoor zorgen dat je steken niet loskomen.

Dat was te denken: tantehilde is wééral een pop aan’t maken, er ligt nochtans vanalles anders op haar naaitafel te wachten.

Morgen is pop #33 te zien. En er komt meer: een paar kleine naaitrukjes en binnenkort hoe je een rokpatroon op maat tekent.

De jongste dochter van K is 2,5 jaar en haar moeder vond het dus tijd om een tantehildepopje te bestellen.  K had al eerder popjes gekocht voor haar oudste dochters en nu wou ze graag een popje dat wat op haar jongste dochtertje leek.  Ik kreeg en hele beschrijving van het kind:   ”Zoals veel tweejarigen is haar grootste hobby is met handtassen en zakken rondlopen.  Immer vrolijk en blij, vaak rode kleedjes aan, hoogblond haar dikwijls in twee staartjes, bruine ogen en Pipi langkous is haar grote held. ”

Een popje in een draagzak om overal mee te sleuren. De draagzak zelf heeft ook een klein voorzakje.

Het popje heet Annika, want dat is het vriendinnetje van Pipi Langkous.  Het schattigst vind ik haar slobberkousen. En haar onderbroek natuurlijk. Popjes met onderbroekjes zijn zo echt.

In 2009 zijn er 41 tantehildepoppen van onder de naaimachine gerold.

Daarvan werden er 6 geruild voor een heleboel leuke dingen!

Een paar werden kado gegeven aan vrienden, en eentje werd gratis ende voor niks weggegeven.

Maar wat het belangrijkste is: 18 poppen werden verkocht en per pop ging dertien euro naar Dertiende Ster. Dat werd dus 18x€13= €234! Dankuwel lieve kopers!  Even ter informatie: Op 12 januari 2010 om 20u geeft Dertiende Ster zijn eerste info-avond in Vrijetijdscentrum De Mena, Provinciebaan 2, Rotselaar. Ik zal er zijn, misschien u ook?

De hanen-en kippenkuikensvan afgelopen zomer doen het goed: volwassen beesten zijn het ondertussen en vreten de oren van ons lijf. En voorlopig krijgen we nog geen ei in de plaats, maar dat komt vast wel in de zomer. Dan mag u pannekoeken komen eten!

En nog in het hanen-thema: Gisteren was ons kleine neefje jarig en we hadden nog geen kado. Ik had wel een stuk mooie hanenstof van bij vermiljoen. Mijn eerste idee was om gewoon een overhemdje te maken, maar ik had daar weer niet genoeg stof voor. Tijd had ik ook niet teveel meer, want die frank van geen-kado en morgen-feestje viel vanmorgen pas.  Een bodywarmer werd het dus.

En eigenlijk was dat nog niet zo een slecht idee, want zo kan het neefje zijn kippen gaan voederen zonder kou te lijden. ‘t Schijnt vinden sommigen een kap aan een kindertrui nogal hinderlijk. Ik heb daar eigenlijk niet zoveel last van, maar ik heb het toch maar weggelaten van het oorspronkelijke patroon en een gewoon opstaand kraagje gemaakt. Trouwens, had ik al gezegd dat ik niet zoveel stof had? En daarbij, tis hetzelfde neefje die met kerstmis een muts en sjaal kreeg. Als hij kou aan zijn oren heeft kan hij die opzetten.

(mijn model die volgens Eloleo niet genoeg op foto verschijnt, hierbij dus de jongste dochter)

En wat is dat daar? Geen labeltje van tantehilde? Ja tis waar, mijn labeltjes zijn bijna op, ik moet er dringend nieuwe bestellen, maar het was toch niet uit zuinigheid. Mijn man, nonkel Wouter dus, is namelijk de peter van het kleinste neefje en hij zal dus met de eer gaan lopen van het kado te mogen afgeven.

Er stonden 4 blote poppen te koop in de winkel, die ik zou afwerken naar de wensen van de koper. Voor pop 31 waren dat: blonde vlechten, een roos kleedje en ‘een gezichtje als de poppen Laïs en Anaïs’.

Zo een pop heeft wat tijd nodig om te worden wat ze moet worden.  En dan bedoel ik niet gewoon de uren om ze effectief te naaien, maar dan doe ik er echt heel lang over om na te denken hoe en wat ik ga doen om die pop zo origineel mogelijk te maken mét de aanwijzingen van de koper.  Het begint met kleine stapeltjes stof:  één enkele originele stof, of verschillende stofjes combineren?  Een effen stofje met lintjes, strikjes of kant eraan of misschien iets borduren?…De hele mand breiwol wordt uitgepluisd naar het geschikte ‘blond’. Welke kleur van ogen, welke kleur voor het kusmondje?

En na heel veel heen en weer geschuif op de kast van stapeltjes, combinaties, dozen met strikjes, knopen, borduurgaren en heel wat schetsen werd het deze pop:

Roosje is haar naam.  Haar kleed is roze aan de ene kant…en roze aan de andere kant. Omkeerbaar dus. Twee kleedjes in één klap. Met een simpele velcro als rugsluiting om makkelijk aan en uit te doen. De plooitjes in het rokje zijn poepsimpel gemaakt met een heel ingewikkeld voetje op mijn naaimachine. Dat toon ik later nog wel eens.

Maar met dat ene (weliswaar dubbele) kleedje was de pop nog niet klaar. Blote billen onder haar kleed, dat kon niet, dus kreeg ze een onderbroek.  Een pop heeft ook schoenen nodig, om voortdurend aan en uit te doen (en te verliezen, ik ken dat) en omdat het winter is kreeg ze een fleece jasje.

Alsjeblieft S ik hoop dat dit jouw favoriete eerste echte popje en hartedief wordt!

Ondertussen zijn de verbouwingen al een beetje begonnen, ttz alles wat we niet meer willen, zwieren we eruit. Oud behangpapier, oude electrische leidingen, verlaagde plafonds,…en dus kwamen we weer heel wat verborgen schatten tegen:

We vonden twee mooie ‘ronde’ bakstenen schouwen verstopt achter een houten plaat.

Een houten plafond toen het verlaagde plafond werd weggebroken.

Op de slaapkamers vonden we twee toffe houten wandjes én twee ‘geheime’ deuren achter het plamuursel! Blijkbaar waren de 2 grote slaapkamers oorspronkelijk 4 kleine kamertjes met elk een houten deur en een klein venster.

in dezelfde kamers weer mooie houten balken onder het plamuursel.