Tantehilde.be

Waarom ik de wereld bevolk met poppenkindertjes?

(de eerste popjes én boekjes die ik als kind maakte , die middelste is een freggel, hij had ook een jeansbroekske aan indertijd, maar die is kwijt)

Vanessa stelde de vragen, ik gaf de antwoorden.  Je kan het allemaal lezen op haar blog ‘zuurstof’.

“Mama, ik mis Lola”. “Mamaa, ik mis Lola”.  “Mamaaa, ik mis Lola“.  Hoe reageer je daarop, als je weet dat Lola nog minstens 10maanden in China blijft?  Ik wil niet te hard meegaan in haar heimwee/verdriet om haar vriendinnetje, maar ik wil het natuurlijk ook niet negeren. Ik weet op zo’n moment niets beter te verzinnen dan een pop te maken, daar ben ik goed in.

Vandaag heb ik geen “Mama, ik mis Lola” meer gehoord. Birgit had het net iets te druk met het zorgen voor Lola. Lola mag mee in bed, mee aan tafel, mee naar school, zegt volgens mij de antwoorden van het huiswerk voor, Lola mag alles.  Lola is dus ook al in de modder gevallen, vandaar de donkere vlekken op haar handje en gezicht. Maar Lola mag niet mee in bad. Niet.

Lola met hartjes op haar kleed (liefde! liefde’) en een schoon Chinees lintje, gekocht in Hexagoon, maar ik zag dat je het bij Vermiljoen ook kan kopen.

En lola is echt een toffe, want omdat ze mee naar school gaat, maakt ze ineens reclame voor tantehilde én ze laat affiches van zichzelf maken:

Mattijs: tijzels, tijzie, Grote, jongen en de ergste: tapijt-cremeke (matt-ijs snapt ge’m?)

Birgit: bigi, kirit, molleke

Inez: inez-pompez, inezzel

Aster: akker, baby, pilaster, die klein

Winand: winandotteke, zwiezie, zwientje, profiterolleke, meneertje pompeertje

Waarom zouden we dat eigenlijk doen, bijnamen geven aan onze kinderen?  Ook gelezen bij pulpandnonfiction. Wat zijn de bijnamen van uw kinderen?

update voor Hannie:

Ik ben op zoek naar kleine lapjes stof (15cm x 15cm is genoeg): een lapje met een muisje erop, één met een hondje erop, één met een eekhoorn, één met een eend, één met een schildpad, één met een vos en één met een das. De diertjes moeten niet groot zijn, het mogen kleine figuurtjes zijn van 2cm. De kleur maakt absoluut niet uit. Wie heeft zo een stukje stof voor mij? Je mag hier reageren of een mailtje sturen.

Update: dikke merci allemaal voor jullie massale reacties! Ik heb voor elk stofje een gulle schenkster gevonden! dankjewel!

Miss Stik stuurde een pakje op. Mijn naam stond erop, maar in een mail schreef ze dat het eigenlijk voor mijn kinders was.  Ik ben een beetje jaloers, tis te mooi om mee te spelen:

Op haar blog vind je nu zelfs een hele tutorial met link naar die mooie prentjes!

En Sew-An stuurde mij  een foto door van haar zoontjes met bobbeltruitjes, gebreid door haar persoonlijke tante Hilde. 

schattig toch?

A. wou graag een pop kado doen aan haar petekindje.  Dat vind ik een geweldig idee, want voor petekindjes doe ik alles, ik heb er zelf namelijk ook eentje.  Dat petekindje van A dus, die is ‘t schijnt nogal zot van Maria. Je weet wel, de Maria van Jozef en Jezus.  Het kind had net een Maria-rokje (metzonderjas.nl) gekregen en toen kreeg haar meter dus het idee om een Maria-pop te laten maken.

Een heel tof idee, maar niet simpel, het rokje gebruikte ik als voorbeeld.

De stof van haar jurk komt van Maleisië.  Het is een erg stugge stof waardoor de pop bijna alleen kan blijven staan. Haar hoofddoek echter moest een hele dunne katoen zijn om soepel te kunnen draperen.  Met haar gouden kroon (buitenkant vilt, binnenkant gele katoen, met plakvlieseline op elkaar gestreken, en met veel geduld getekend en uitgeknipt) blijft de doek op haar hoofd vastzitten.

Maar stel nu dat die adoratie voor Maria van korte duur is, dan zit het kind daar met een Maria-pop?  Maar nee, zonder hoofddoek lijkt het net een prinses.  En als je de kroon ook weglaat en de rok naar binnen vouwt (omdat de stof zo stijf is, blijft het gewoon zo staan) dan is het een ‘gewoon’ meisje.

En mijn nieuwe ‘tantehilde’-labeltjes: gele deze keer. Besteld bij hollandlabel.  Ik heb twee jaar geleden het ontwerp van de tantehilde opgestuurd, eenmalig de kosten van een weefkaart moeten betalen en sinds kan ik altijd mijn eigen persoonlijke labeltjes bestellen.

Ik kreeg afgelopen week super-veel post.  Echte post in mijn brievenbus en ook een paar mails. Allemaal lieve mensen die zeer gul zijn geweest voor mij.

Caroline (Obsessively Stitching) maakte ooit een Amerika-landkaart-quilt. Ik vroeg haar waar ik zo een lap stof met een wereldkaart zou  kunnen vinden. Die had ze zelf liggen en ze stuurde het heel gewoontjes naar mij op. Tof zeg, veel kleur, veel landen, veel hoofdsteden, allemaal om van buiten te leren als het ooit boven de keukentafel zal hangen. Ik was al langer op zoek naar een oude landkaart, je weet wel, zo een oude kaart met houten stokken die in scholen gebruikt werden. Maar toen bedacht ik mij dat dan wel heel mooi kan zijn, maar niet nuttig. Een (recente) kaart van alle landen met hun hoofdsteden, daar kunnen de kinderen wat van leren want ‘zien is weten’.  Ik weet nog niet hoe, maar dit stuk stof zal dus ooit iets worden en dan hang ik dat op in mijn keuken.

Sabine (met wie ik ooit een breitas voor een pop ruilde) beviel recent van haar zoontje en stuurde het geboortekaartje op.  Een lieve brief zat erbij waarin ze uitlegt hoe ze van een oude wollen trui een schattig babybroekje maakte voor haar eerstgeborene. Ik citeer: “Men neme een wollen trui. Men wast deze zo heet tot de trui een kabouterformaat heeft. Men knipt de mouwen af (dit worden de pijpen). Naai de pijpen aan elkaar, bovenaan een zoompje naaien en er moet zelfs geen elastiek in. Je hebt een lekker warm winterbroekske ”

Octavie stuurde patroontjes op uit een oud handwerkboekje. Helemaal jaren ‘70: een gehaakte broek, trui en kleedje.  Zo grappig! Kijk maar:

Mieke wist laatst te vertellen vanwaar mijn oude kast vandaan kwam. De naaiwinkel ‘Magino’ in Oudenaarden was aan vernieuwing toe. Met uitverkoop en een nieuw interieur blijkbaar, want via ebay kon ik hun oude ladenkast kopen.  Dankzij Mieke kan ik ze terug vullen met de originele waar: ze stuurde mij 3 linten op die ze in Magino kocht! En da’s nog niet alles: Mieke schonk mij ook de Flower Power , een uitvinding van Riet (Levenmetliv)! 3 schattige gehaakte bloemetjes en de uitleg: “Sorry voor de vertraging, ik wou het cadeautje eerder opsturen, maar aangezien we er enkele zware nachten hebben opzitten met onze 3-weken oude zoon, en ik overdag niet veel verder kom dan voeding geven, pampers verversen, koken en het huis min of meer toonbaar houden voor het kraambezoek..Daarom uit respect voor jou als moeder van 5 geef ik je een welgemeende flower-power-award in de vorm van 3 gehaakte bloemetjes.” 

Even een kleine nota hierbij: ‘Voedingen en pampers geven, koken en kuisen, bezoek krijgen en bloemen haken..dat vind ik heel wat met een 3-weker in huis!! Maar ik ben kei-blij met mijn flower-power!!! Super!

En -oh- ik kreeg nog een award:

2 keer zelfs, van miss stik en van vrolliewollie. Mercietjes dames!!

En hupla, nóg een award:

Gekregen van Lia (Lia’s space of thoughts)! Thank you Lia! Ik had deze al eens eerder gekregen, maar als hij de wereld is rondgegaan, en weer bij mij uitkomt, dan mag ik dat hier toch vermelden? Toch?

Voor beide awards moet ik 7 dinges over mezelf vertellen.  Maar ik ga dat nu niet doen, want binnenkort moet je het interview maar eens lezen op Vanessa’s blog ‘Zuurstof’. Ik ga eerst nog eens goed nadenken over mijn antwoorden. Een interview begot, dat is zo serieus…

ps ik neem al die post niet zomaar ondankbaar in ontvangst hoor, sommigen kregen voordien post van mij, sommigen krijgen nog iets teruggestuurd van mij. Geduld is een schone deugd.

update: ik kreeg, of beter: de kinderen kregen nog een kadoke van miss stik, dat toon ik de volgende keer!

Inez die zo serieus kan kijken en altijd beweert dat ze niet van grapjes houdt, maar in feite de grappigste is thuis. (Als baby met een supercool kapsel: kort bovenaan, lang in de nek)

Winand die de fotosessie helemaal niet zag zitten, de duts.  Eén niet-huilerige foto heb ik er kunnen uithalen.

Birgit, altijd opgewekt, heel lief en mooie amandelvormige ogen heeft (die je nu met haar bril wel iets minder kan zien). Opvallend vind ik dat ze nog steeds op dezelfde manier lacht.

Mattijs, de grote, de serieuze, maar zo nen toffe!

Aster, ook een zottekot in huis!

Velen vonden dat de foto van Mattijs veel gelijkenissen had met Aster, want hun foto’s zijn vaak verwisseld. En waarschijnlijk verwarrend dat de foto van Birgit qua postuur eerder jongensachtig leek. Dat was ook zo, als baby was ze dikker dan Mattijs of Winand ooit geweest zijn. Velen dachten dat zij Mattijs was.  Nochtans leek dat wel duidelijk: 2 babies met donker haar (Inez en Birgit), die nu nog steeds donker haar hebben. De drie anderen zijn blond geboren en nog steeds blond. De kwaliteit van de foto’s is natuurlijk niet gelijk. Mattijs en Birgit zijn door een professionele fotograaf gemaakt, Inez werd met een analoge camera thuis gefotografeerd, Aster met een miniscuul klein digitale camera en Winand met mijn echte digitale Nikon.

Toch zijn er velen die het juist hadden: Riet, Naais, Miss van Ham, Hannie, meisjesmama en eloleo. Maar Riet was de eerste, dus zij krijgt een kadoke. Ik weet nog niet wat, maar ik vind vast iets leuks

Wie het eerste juist heeft, krijgt een kadoke.

(Je kan kiezen uit: Mattijs (9jr), Birgit (7jr), Inez (5jr), Aster (3jr) en Winand (1jr). Deze foto’s zijn genomen toen ze ongeveer 13maanden oud waren).